Etiket Arşivleri: Direniş

Birleşik Metal-İş’in patronun bütün engellemelerine rağmen yetki alıp toplu sözleşme oturduğu Dilovası’nda bulunan OMSA Metal’deki işçi ve sendika düşmanlığına karşı devam eden direniş 26. gününde

Kayseri’den Samsun’a, fabrikalardan meydanlara taşan öfke büyüyor. Yataş’ta, Sampa’da, Eti Maden’de işçiler yalnızca ekmek değil onur için direniyor. Sarı sendikal düzenin çürümüşlüğüne, patronların ceza rejimine ve sarayın yasaklarına karşı işçi sınıfı kendi yolunu, kendi sözünü arıyor. Fiili mücadele yeni bir sınıf hattının kıvılcımı oluyor

FHKC, Hamas, İslami Cihat, FDKC, FHKC-Genel Komutanlık ve Halk Kurtuluş Savaşı Öncüleri, iki devletli çözüm ve silah bırakma çağrısını içeren BM Konferansı’na yanıt olarak ortak bir bildiri yayınladı

Kayseri’de çarklar durdu, işçiler yalnızca ücret değil ihanete karşı onur mücadelesi veriyor. Yataş’ta öfke büyüyor, sınıf kendi sözünü arıyor

HepsiJet’in Esenyurt deposunda 30’a yakın işçi ağır koşullarda ve temel hakları gasbedilerek çalıştırılmaya karşı haklı fesih vererek direnişe geçti. İşçiler, içerde koşulların düzeltilmesini ve tüm alacaklarının derhal ödenmesini talep ediyor.

Yıkıma karşı direnişin yolu işçi, kadın, gençlik ve ekoloji mücadelelerini devrimci bir odakta birleştirmektir. Doğayı savunmak sadece ekolojik değil sınıfsal, toplumsal ve devrimci bir görevdir

İzBB, toplu sözleşme kazanımlarını gasp etmek için kıyım, şantaj ve tehdit yoluna giderek bin 30 işçinin işine son vereceğini açıkladı. İlk elde işine son verilen 368 işçi direnişin 10’uncu gününde geri alındı. Direniş sürerken dayanışma için arkadaşlarının yanında duran ve kıyım tehdidi altında bulunan iki işçiyle yaptığımız sohbeti yayınlıyoruz

Bugün Cemal Süreyya Parkı’nda direnen köylüler aslında geleceğimizin toprağını, suyunu ve havamızı savunuyor. Onların sesine kulak verilmezse, yarın sadece zeytinlikler değil bir bütün olarak yaşam susacak.

Sefalet zammına karşı direnişi “ulusal hassasiyet” bahanesiyle iptal eden Türk-İş, bir kez daha işçi sınıfının değil iktidarın yanında saf tuttu. Şimdi susmak ihanettir, görev tabandan gelen öfkeyi örgütlemektir

Amadeu, Jorge’nin karşısında düzenli olarak yenilgiye uğramaya ihtiyaç duymaya başladı. Arada bir kazandığında mutsuz oluyordu, tutunabildiği sarp kayanın o zaman çöktüğünü hissetmiş olmalı