Biz Sustukça Onlar Çoğalıyor

Nuray Sarıyelek

Her gün çocukların kadınların yardım çığlıklarına tanık oluyoruz.

Açık açık kendi katillerini tecavüzcülerini ihbar eden çocuk ve kadınlara rağmen “yetkililer”in kılı kımıldamıyor. Katiller ve tecavüzcüler elini kolunu sallaya sallaya geziniyorlar.

Çocuklara yönelik istismar, cinsel istismar ve şiddetin yüzde 80’i aileden biri tarafından gerçekleştiriliyor. Ensest diz boyu, babalar, dedeler, amcalar, dayılar, abiler… liste uzayıp gidiyor. Fakat ensest vakalarının ancak binde 1’i ortaya çıkıyor. Üstelik istismarcıların yüzde 9’u çocukla aynı evde yaşıyor, kolay kolay ortaya çıkmıyor bu ahlaki çürüme. Çocuk çaresiz, yetişkinler aileyi korumak adına pisliği örtmekle meşgul. Komşular, yakınlar, bir biçimde tanık olan ya da bu iğrençliği hissedenler ise kayıtsızlıkla geçiştiriyor.

Kadının ve çocuğun nesne, esas olarak da haz nesnesi olduğu bu topraklarda “kutsal” ailenin kodlarına işlenmiş bu çürütücü gerçeklik elbirliğiyle normalleştiriliyor. Ailenin büyükleri “her ailede olur böyle şeyler, bir şey olmaz” diyerek yaşananları meşrulaştırıyor.

Halının altına süpürülenler

Fatmanur Çelik kendisine ve çocuğuna tecavüz eden eski eşi Adnan Şengüler’i ihbar etti, “beni ve kızımı öldürecekler” dedi buna rağmen hiçbir yetkili bu ihbarı ciddiye alıp gerekeni yapmadı. Öldürülmelerinin üzerinden 1 ay geçti, katil Adnan Şengüler hala serbest.

Nilay Esmer babasının 18 yıl boyunca kendisine tecavüz ettiğini söyledi. Aile, prestij ve kariyerlerini bir yaşamın üstünde tutarak, tecavüze uğrayan kızlarının yanında değil, silahlı otoriter babanın yanında yer aldılar. Mahkeme, 7 yaşından itibaren babasının tecavüzüne uğrayan çocuğa, “rıza”sıyla olduğuna karar verip tecavüzcü babaya beraat verdi.

Sena, 14 yaşındayken 60 yaşındaki eniştesinin tecavüzüne uğradı. “Gönül rızasıyla” denilerek tecavüzcüye beraat verildi…

Okul çağındaki kız çocukları için “9 yaşında evlendirilebilir” deniyorsa cinsel suçların yüzde 46’sının çocuklara karşı işlenmesine hiç şaşırmamak gerekiyor. Veriler çocuk tecavüzlerinin sadece yüzde 5’inin ortaya çıktığını söylüyor. Ortaya çıkmadığı için ya da cezasızlık politikaları nedeniyle bütün hayatı kararan kimbilir ne kadar çok çocuk ve kadın var.

Devlet, mahkeme, aile üçlüsü, güçlü olandan, ailenin kutsanması, erkek otoritesini ve tahakkümünü koruyup kollama önceliği yüzünden suçlu üretmeye devam ediyor.

Erkek egemen gerici kapitalist sistem, üst yapılanmasından aile yapılanmasına kadar çürümüşlüğüyle çocuk ve kadın bedenleri üzerinde tepiniyor.

Biz sustukça onlar cesaretleniyor.

Buna daha ne kadar izin vereceğiz?