Kadın katilleri cezasızlık politikalarıyla ödüllendirildikçe şiddet uygularken de cinayet işlerken de korkusuz. Boşanma aşamasındaki eşi Ayşe Çelik’i katleden Engin Çelik, cinayete “faili meçhul” süsü vermek için cesedi aracının bagajına koymuş Sultangazi’ye doğru giderken polis çevirmesine yakalanmıştı. Eğer dün yakalanmış olmasaydı Ayşe Çelik’in ölümü de “şüpheli” kategorisine konulacaktı.
Ayşe Çelik’in Engin Çelik tarafından gördüğü sistematik şiddete dair anlatılanlarsa milyonlarca kadının hikayesinin özeti gibi. Çaresizlik, yalnızlık, baskı ve şiddet karşısında savunmasız, aldığı maaşa bile el konulan, tüm bunlara çocukları için katlanan bir kadın Ayşe de.
Bir yıldan fazla zamandır kocasından tehditler alıyordu
DHA’ya konuşan Ayşe Çelik’in arkadaşı Zeliha Çetik onun yaşadığı o zor hayatı şöyle anlatıyor:
“Bugün İstanbul’da emekçi bir anne, tırnaklarıyla emek vererek, mücadele ederek çocuklarına bakmak isteyen, yaşam mücadelesi veren bir anne kocası tarafından katledildi. Çok üzgünüz, acımız çok büyük. Ayşe 1 seneden daha fazla zamandan beri kocasından sürekli tehditler alıyordu. Kocasından sürekli kaçıyordu. Aynı evde yaşamıyorlar gibiydi. Dönem dönem barışıp, dönem dönem uzaklaşıyordu. Çaresizdi, yalnızdı. Tek mücadelesi, çok net emin değilim ama Ayşe’nin anlatımlarından kocasının madde kullandığından şüpheleniyorduk. Sürekli şiddet uyguluyordu. Ayşe sürekli dayak yiyen bir kadındı. Hiçbir sosyal hayatı olmayan bir anneydi. 5 yaşında bir kızı var. Çok üzgünüm. 10 yıldır kendisini tanıyorum. Birlikte çalıştık. Birlikte emek verdik. Aynı sofrada yemek yedik. Kocasından ayrıldığı için aynı bölgede oturuyorduk. Bir dönem de aynı iş yerinde birlikte çalıştık. Sürekli telefonlarını kapalı tutmak durumunda kalıyordu. En son 6 ay önce kendisiyle telefonla görüştüm. Bugün internetten aldığım haberler doğrultusunda ‘İsim benzerliği olabilir. Belki Ayşe değildir’ diye araştırma sonucunda arkadaşımın olduğunu öğrendim. Kadınlar ölmesin. Kadınlar, anneler yaşamalı.
“Daha kaç kadın ölecek?”
Hiçbir kadın katledilmeyi hak etmiyor. Şiddeti hak etmiyor. Daha kaç tane kadın ölecek? Ayşe’nin tek mücadelesi kocasının alkol kullanmasına karşıydı. ‘Alkolü bırak ben seninle barışırım’ diyordu. Kocası da onu alkolü bıraktığını söyleyerek sürekli kandırıyordu. Ayşe çalışıp, maaş kartını bile görmeyen bir kadındı. Eşinin elindeydi. Ekonomik güvencesi elinde değildi”.
Ayşe Çelik’in cenazesinin yarın Urfa’dan gelecek olan akrabaları tarafından teslim alınacağı öğrenildi.
Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!