İngiliz yazar Alice Thornton, 1913 yılında bir parlamento binasının camına taş attığı için tutuklandı. Talebi kadınlara oy hakkıydı, 6 ay hapis cezası aldı ardından açlık grevine girdi.
Hapishane günde üç kez zorla besleme cezası verdi, deri kayışlarla bir sandalyeye bağlandı. Gardiyanlar çenesini metal aparatlar ile zorla açtı. Kauçuk bir hortum boğazından midesine kadar itildi. İçinden sıvı yiyecek döküldü. Alice haftalarca kan kustu.
Bu fotoğraf, ona sempati duyan bir gardiyan tarafından gizlice dışarı çıkarıldı, o gardiyan üç gün sonra işten atıldı. Alice besleme sandalyesine bağlanmış, boğazında hortum, dört kadın görevli onu tutuyor. Gözleri asla teslim olmayacağını gösteriyor.
Zorla besleme, yemek borusunda kalıcı hasara yol açtı. Hayatının geri kalanında katı yiyecekleri neredeyse hiç yutamadı. Alice dört ay sonra serbest bırakıldığında 33 kilo ağırlığındaydı, yürüyemiyordu. Altı hafta içinde tekrar devlet binalarına taş atmaya başladı. Yeniden tutuklandı. Yeniden açlık grevi. Yeniden zorla besleme.
Bu döngü 1913 ile 1918 arasında beş kez tekrarlandı. Her seferinde bedeni biraz daha tahrip oldu. Her seferinde mücadeleye geri döndü. Kadınlar 1920’de oy hakkını kazandı. Alice, otuz beş yaşında ilk oyunu kullanabildi; bacakları tam olarak iyileşmediği için sandığa tekerlekli sandalyeyle götürüldü.
1954 yılında, altmış dokuz yaşında öldü. Mezar taşında şu yazıyordu:
“Kızları gururlarını yutup oy verebilsin diye, o hortumları yuttu.”
Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!