Patronlar nazarında bir işçinin emek gücünü satın aldığı herhangi bir üretim aracından farkının olmadığını biliyoruz. Fakat gerek kimi iş cinayetlerindeki hoyratlık (Soma’da ya da Torunlar’da olduğu gibi) gerekse üretim içindeki kimi denetim-kontrol mekanizmalarının insanlık dışı karakteriyle karşılaştığımızda bu gerçek elle tutulur bir somutluk kazanır.
Kapitalistlerin kar dışında bir şey düşünmeyen, işçiyi de bunun bir aracı olarak gören o buz gibi yüzleriyle son olarak Gebze’de bir fabrikada yaşanan intihar karşısındaki tutumlarından tanık olduk.
Arkadaşlarının ailevi ve ekonomik nedenlerle intihar ettiğini düşündükleri Bayram Kömürcü’nün cenazesi kendisini astığı yerde dururken, diğer işçiler savcı gelinceye kadar çalıştırıldı.
Evrensel’deki habere göre bu insanlık dışı tutum Kocaeli Dilovası’nda bulunan Corazon Ambalaj fabrikasında yaşandı.
Gazeteye konuşan Bayram Kömürcü’nün arkadaşları, “Bugün, geçici çalıştığımız yerde arkadaşımız kendini asarak hayatına son verdi. Bu sabah iş başı yaptıktan sonra, depoda bulundu. En kötüsü savcılık gelene kadar biz arkadaşımızın cansız bedeni orada dururken çalıştık. Artık dayanacak gücümüz kalmadı. Biz çalışmaya devam ettik. Psikolojimizi bozdular ” dedi.
Arkadaşları intihar nedenini, “ekonomik ve ailevi sıkıntılar yaşaması” olarak açıkladı.
Corazon Ambalaj daha önce Debant Plastik olarak faaliyet gösteriyordu. Debant Plastik, onlarca işçinin mağduriyeti ile gündeme gelmişti.
Haftalar önce Gebze’de bulunan Farba fabrikasında çalışan bir işçi de yaşamına son vermişti.
Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!