Latin Amerika’da Ortak Hafızanın Talihsizlikleri



Fabrika bütün bu kitapları, gazeteleri ve dergileri renkli tuvalet kâğıdına dönüştürecek


Serbest muhasebeci João David dos Santos, aylardır biriken maaşlarını almayı başarınca bir sevinç kahkahası patlattı. Nakit olarak olmasa da alacaklarını tahsil etmeyi başardı. Ortada para olmadığından sosyal bilimler alanındaki bir araştırma merkezi ona olan borcunu dokuz bin kitabın yanı sıra beş binin üzerinde gazete ve dergi arşivinden oluşan bir kütüphaneyle ödedi. Kütüphane Brezilya’nın çağdaş tarihine adanmıştı ve kuzeydoğudaki köylü birlikleri, Getúlio Vargas hükümetleri ve diğer birçok konu hakkında çok değerli bilgiler içeriyordu.

Dos Santos kütüphaneyi satışa çıkardı. Onu kültürel örgütlere, tarih enstitülerine ve çeşitli bakanlıklara önerdi. Hiçbirinin buna ayıracak kaynağı yoktu. Şansını hem özel hem de devlet üniversiteleriyle denedi. İlgilenmediler bile. Kütüphaneyi birkaç aylığına bir üniversiteye ödünç verdi, bir süre sonra ondan artık mekân kirası ödemesini istediler. Sonra onu bireysel müşterilere satmayı denedi. Hiç ilgi gösteren olmadı: Onlara göre ulusal tarih bir bilmece, bir yalan ya da uyku getiren bir şeydi.

Mutsuz muhasebeci Dos Santos kütüphanesini en sonunda Tijuca Kâğıt Fabrikası’na satmayı başarınca büyük bir rahatlama hissetti. Fabrika bütün bu kitapları, gazeteleri ve dergileri renkli tuvalet kâğıdına dönüştürecek.

[Ateş Anıları III, Eduardo Galeano, Türkçesi: Süleyman Doğru, Sel Yayıncılık, ikinci baskı]