Etiket Arşivleri: Latin Amerika

Ölüm cezasının olmadığı ülkelerde ölüm cezası gündelik olarak mülkiyet hakkını savunmak için uygulanıyor. Vahşi kapitalizm uygarlığında mülkiyet hakkı yaşama hakkından çok daha önemlidir. İnsanların nesneler kadar değeri yoktur

Fabrika bütün bu kitapları, gazeteleri ve dergileri renkli tuvalet kâğıdına dönüştürecek

9 Ekim 1967'de katledilen Che, neredeyse tüm yaşamı boyunca ezilen halklara zafere ve ölüme giden yolda eşlik eden tutkulu bir devrimciydi, yapmak istediklerini hep pratiğiyle anlattı

Che neredeyse tüm yaşamı boyunca ezilen halklara zafere ve ölüme giden yolda eşlik eden tutkulu bir devrimciydi, yapmak istediklerini hep pratiğiyle anlattı.

İş cinayetleri, “kazaları”, işsizlik, açlık... Soma AŞ.’nin ya da modern toplama kampı haline getirilmiş fabrikaların, işletmelerin “hadi, hadi” ile özetlenen üretim baskısı, Jorge Amado'nun, Alınteri adlı romanında çarpıcı biçimde dile geliyor

Che’yi 9 Ekim 1967’de kaybettik. Bir devrimi istemek onu başarmaya yetmez, onun yegane öznel imkanı bu dünyadaki bütün çıkarlardan vazgeçebilmektedir 9 Ekim Che Guevara‘nın ölüm yıldönümüdür. Tam 55 yıl geçmiş aradan… Ama Che hala ‘yaşıyor’. Dünyanın dört bir yanında düzenlenen anma etkinliklerinin rutinlikten uzak canlılığından tutalım Che üzerine yazılan yazı …

Latin Amerikalı aydınlar varoluşlarına dair tercihlerle uğraştıkları için, mesleki fırsatçılık ve siyasal adanmışlıklar arasında süregelen içsel bir mücadele söz konusuydu. Bu mücadele artık yok, uzun zaman önce ortadan kayboldu ve araştırma merkezlerine bağlı yeni aydın kuşağı tarafından unutuldu. Şimdi esas sorun, en kolay erişilebilir yabancı fon kaynağından akacak büyük miktardaki paranın en iyi nasıl güvence altına alınacağı.

Uzunlukları dolayısıyla yılan hikâyesi diye anılan bu diziler, sosyal çatışmaların gözyaşlarıyla ya da mutlulukla çözüldüğü hayali mekânlar yaratır. Dini inanç inanana yaşamdan sonra cennete gireceğini vaat ederken, herhangi bir ateist de iş saatlerinden sonra bir yılan hikâyesine girebilir. Kurmaca insanların öteki gerçekliği gerçek insanların gerçekliğinin yerini alır; her bölüm akıp giderken, bu büyülü zaman esnasında televizyon, sığınacak yeri olmayan ruhlara, kaçış, kurtuluş, huzur veren portatif bir tapınaktır.

Irkçılık yalnızca kendi önyargılarının kesinlik gücüne inanır. Amerika kıtasında gerçek kültür pekçok annenin evladıdır. Sakat bırakan ırkçılık insanlığın bütün renkleriyle ışıldamasını engelliyor. Amerika ırkçılıktan çekmeye; kuzeyden güneye, kendisine karşı kör yaşamaya devam ediyor

Yoksulluk fazlasıyla küçük bir yorgan ve herbiri kendi tarafına çekiyor