Etiket Arşivleri: ihtilalci

Louise Michel'in, “Herkes için ekmek, bilgi, bağımsızlık ve adalet istiyoruz, herkes için!..” sözü aslında her şeyden çok kadın haklarının hayatiyetini vurgular.

Hicabi, zaferi ölüm karşısında değil burjuva yaşam ve alışkanlıklarıyla iğdiş edilmiş düzen içi hiçliğe karşı kazandı. Hicabi Küçük yoldaş 27 Temmuz 1996’da SAG-ÖO’nun 69. gününde ölümsüzleşti.

Sınıf çalışmamızın sendikal ayağında proleter sosyalist karakterde militan bir devrimci sınıf sendikacılığı çizgisinde hareket etmeyi sürdüreceğiz. Bu karakterimizin kaybolmasına, silikleşip sulanmasına meydan vermemek için azami dikkat ve özeni elden bırakmayacağız.

Kadın ve çevre hareketinin küçümsenip yok sayılması bize çok şey kaybettirdi. Bizlerin bu ihmali kendini büyütmeye aday toplumsal dinamiklerin ya işlevsizleşmesine ya da liberal güçlerin etkisine terkedilerek korktuğumuzun başımıza gelmesine yol açtı.

Tarihimizi Mustafa Suphi TKP’si ile başlatan ulusal dar görüşlülük lekesi kadar böyle vahim bir ideolojik kalıntının yıllarca dikkatimizden kaçmasının utancını da duyarak Tüzük’ümüzün ilgili paragrafını şu şekilde değiştiriyoruz:

Sol'un bu etkisiz konumdan kurtulamayışına yol açan iç engellerimizin başında ülke politikasında esamesi okunmayan cılız ve etkisiz muhalif odakçıklar olarak kalmayı kanıksayıp içimize sindirmiş olmak geliyor

Pandemi sürecinde çok daha çıplak hale gelen sistemin asalak-çürümüş karakteri bütün sınıflar içinde büyük korkular yanında büyük tepkiler ve öfke birikimi yarattı. Bu birikimin dolaysız ilk sonucu ise emek-sermaye temel çelişkisi başta olmak üzere emperyalist kapitalist sistemin mevcut bütün çelişkilerinin daha da keskinleşmesi oldu.

Son 10 yıla baktığımızda analojik olarak Stalingrad Savunması yapılmadığını kim söyleyebilir? Henüz savunmanın bittiğini iddia edemeyiz. Ama “Moskova Önlerinde” kitabında Panfilov'un sözlerinden benzetme yapacak olursam şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Tasfiyeciliği durdurduk! Hani nerede o “durdurulamaz” denilen "Tasfiyecilik Ordusu"?

Bizleri bu karanlık günlerden kurtaracak olan kendi açtığımız yol olacaktır. Elbette kolay olmayacak, milim milim emek vererek ve sabrederek ilerleyeceğiz.

Tahsin (Yılmaz) gibi işçi kökenli kadrolar, önderler yaratmışız. Onların varlığı ve pratikleri bile bize bu geleneğin temel taşlarını açıkça gösteriyor.