Etiket Arşivleri: Mürüvet Küçük

Kadınlar iktidarın yaratmak istediği marjinal imajına karşı geniş katılımı ve kitlenin ruh halini esas alan, ama gerekirse çatışmayı da göze alıp alanın ruhundaki elektriği düşürmemeyi gözeten bir yaklaşımla “ince işleri” nasıl kontrol edebileceklerini de gösterdiler.

Hangi noktadan, hangi parçadan bakarsak bakalım karşımızda duran burjuvazi ve onun kolektif çıkarlarını bütünlük içinde temsil eden mevcut rejim, geleceğe ilişkin bütünlüklü bir reorganizasyon, hazırlık, saldırı planlarıyla karşımızda.

Bugün de emperyalistler arasındaki hegemonya mücadelesinin alabildiğine keskinleştiği, artık “vekalet savaşından” doğrudan-fiili olarak dahil olacakları savaşların eşiğine dayandığımız günlerdeyiz. Her an her şeyin olabileceği bir iklim bu!

Devletin tüm kurumlarının özellikle son on yıllarda nasıl bir çürüme içinde olduğu, bizzat bu çürümenin parçası olanlarca dile getiriliyor. Polisten yargıya, sivil bürokrasinin çeşitli kademelerine kadar saçaklanıp giden sayısız çıkar ağıyla karşı karşıyayız.

Kürtlere yapmadığını bırakmayan, şu anda Gazze'de yaşananın bir benzerini Rojava'da gerçekleştiren Türkiye'deki iktidar blokunun Filistin konusundaki ikiyüzlülüğü bunun tipik ifadesidir.

Şimdi Filistin de Rojava ya da diğer Kürt bölgeleri de Gazze gibi ateş toplarına boğuluyor. Her ikisinde de ot bitmesin, hayat son bulsun, tüm toplumsal ilişkiler çözülsün isteniyor. İşgalcilerin ortak muradı kadar yöntemleri de kentlerin tepesine yağan ateş toplarıyla kesişiyor.

Uluslararası komplonun 25’inci yılında, “Tecrit kırılıncaya dek özgürlük yürüyüşümüz devam edecek” şiarıyla, 8 Ekim’de Kadıköy Boğa Heykeli önünde gerçekleştirilecek olan eyleme çağrı yapan kurum temsilcileri, “Sayın Öcalan’ın sadece sesini değil, fiziki özgürlüğünü istiyoruz" dediler

Sahnenin önünde Dilan Polat'ın milyonlarca genç kadına “idol” olarak sununması varken tablonun bütününü ve esasını oluşturan sömürü, zulüm, baskı ve buna karşı bitmeyen mücadeledir.

Patronun tüm maskesini indiren, kölelik koşulları üzerindeki perdeyi yırtıp atan, patronlarla-devlet arasındaki ilişkiyi mahkemeleri-kolluk gücü-siyasi cephesi-yerel ağlarıyla bir bir teşhir eden bu direniş, toplumsal vicdanı harekete geçirip kapitalist vampire öfkeyi bileyecek bir okul oldu bile.

Şimdiki iktidarın demokrasi maskesi giydiği ilk 10 yılında meclis kürsülerinden Kürt halkına yönelik zulmü kınadığı hatta gözyaşı döktüğü “vesayetçi ordu”yu bizzat hedefe çaktığı hafızalarda taptazeyken Tanrıkulu’nun dile getirdikleri üzerine bunca fırtınanın kopması elbette tamamen “politik”!