Atilla yoldaş ve Şerife ananın yanı başındaydık



Atilla yoldaşın ölümsüzleşmesinin 44., Şerife anamızın 7. ölüm yıldönümünde ailesi, yoldaşları ve dostları olarak onları andık.


Anma Atilla yoldaş şahsında devrim ve sosyalizm mücadelesinde ölümsüzleşen yoldaşlarımız için saygı duruşuyla başladı. Anmada Alınteri adına kısa bir konuşma yapıldı. Daha sonra Atilla yoldaşın dönem arkadaşları da kısa konuşmalarla Atilla yoldaşın bugüne bıraktığı dostluğun, yoldaşlığın sınıf bilincinin ve birlikte mücadele etme mirasının ne kadar önemli ve sahiplenilmesi gerektiğine vurgu yaptılar.

Alınteri adına yapılan konuşmada şunlar söylendi:

“Bugün Atilla yoldaş ve Şerife anamızı anmak için bir araya geldik. Onlardan aldığımız bilinç, gelenek, inanç ve iradeyle mücadeleye devam edeceğiz. O, işçi sınıfı içinde var olmayı kendine hedef edinmiş, gençlik içinde örgütlenmeyi hedef edinerek öncüleşmiş bir yoldaşımızdı.

Onların bu bilinci, kararlılığı bizim önümüzde bir görevdir. Hem Atilla yoldaş hem Fatih, Osman, Ethem ve İsmail yoldaşlarımızın sınıf bilinci ve sınıf mücadelesi önümüze koydukları bir görev olarak duruyor.

Bizler bu görevi yükselmekte olan işçi hareketini, öğrenci hareketini, kadın mücadelesini ileriye taşıyarak yerine getirebiliriz.

Hem kendimizi hem işçi sınıfının mücadelesini, gençliğin, kadınların ve ezilenlerin mücadelesini örgütlemek ve ileriye taşımak bizlerin görevi.

Biz yoldaşlarımızdan ve geleneğimizden aldığımız bu bilinçle önümüzdeki görev ve sorumlulukları nefesimizin sonuna kadar yerine getirmeye devam ettireceğiz. Sınıf mücadelesinde, devrim ve sosyalizm mücadelesinde bir mihenk taşı olacağız. Bu mücadeleye sunabildiğimiz her katkı, örgütlülük devrim ve sosyalizm mücadelesinin başarısına bir adım daha yaklaştıracak. Yoldaşlarımızın bize bıraktığı miras ve mücadele bayrağı asla yere düşmeyecek. Ve bizler bize bırakılan bu mücadele mirasını kalıplaşmış olarak değil geliştirerek ileriye taşıyacağız.”

Atila yoldaşın dönem arkadaşlarından biri ise şunları söyledi

Atilla korkusuz ve cesaretli bir yoldaşımızdı. Sınıf bilinci, gençlik içindeki önderliği ve gözüpekliği ile hepimizin örnek ve cesaret aldığımız bir yoldaştı. Atilla bir eylemi, bir direnişi örgütleyecekse bunu sadece kendi yoldaşlarıyla yapmazdı. Diğer devrimci dostlarını, kurumları da teşvik etmeyi, birlikte örgütlemeyi önemserdi. Değip dokunduğu herkesin dostluğunu, arkadaşlığını kazanır, hiçbir ayrım yapmadan herkesin yardımına koşan bir yoldaştı. Anısı önünde saygıyla eğiliyorum.

Atilla yoldaşın arkadaşlarından Hüseyin Esentürk ise şunları dile getirdi:

Atilla’yı çok özlüyoruz. O hepimizin mücadelesinde yaşıyor yaşayacak. Onun eksikliğini her zaman hissedeceğiz. Atilla’yı yaşatmak demek, onun cesaretini o bize kendi cesaretini nasıl bulaştırdıysa onun cesaretini bizim de başkalarına bulaştırmaya çalışmamız demektir. Örgütlü mücadele yolları ve araçlarının neler olduğunu konuşmalıyız, örgütlü mücadeleyi ne kadar yükseltebilirsek Atilla o kadar yaşayacaktır. Ayrıca Atilla sanırım burada şiirlerle, marşlarla ve ‘mücadeleyi nasıl ileri götürürüz, nasıl kollektifleştirebiliriz’ konularının konuşulması ve tartışılmasını isterdi. Belki bir daha ki sefere bunları yaparız. O da bunu isterdi diye düşünüyorum.

Konuşmaların ardından anma sona erdi ve mezarlıktan ayrılırken Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Mahir Çayan’ın mezarlarına da karanfiller bırakıldıktan sonra mezarlıktan ayrılındı.