Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!
14 Haziran 2018’de işyerlerinde başlayıp hastanede devam eden canice katliamda iki oğlunu ve eşini kaybeden Emine Şenyaşar, Urfa Adliyesi önünde başlattığı, Adalet Bakanlığı önüne taşıdığı ve sağlık sorunları nedeniyle ara verdiği Adalet Nöbeti eylemini dün Meclis Başkanlığı’nın önüne taşıdı.
AKP Urfa eski Milletvekili İbrahim Halil Yıldız, 2018 seçimleri döneminde siyasi kimliği bilinen Şenyaşar Ailesi’nin dükkanına giderek provokasyon yaratmış, baba Şenyaşar’ın oyunu AKP’ye vermeyeceğini söylemesi üzerine Yıldız’ın koruma ve akrabaları canice bir saldırıya girişmiş, saldırı ambulans ve hastanede de devam ederek vahşi bir katliama dönüşmüştü. O günden bu yana Şenyaşar Ailesi’nin “adil bir yargılama” talebi sokaklarda yankılanıyor. Bu talep sadece devlet odalarına, koridorlarına ulaşmadı, katiller adeta ödüllendirilerek katliam bir meydan okumanın simgesine dönüştürüldü!
Bu böyleyken Emine Anne’nin dün Meclis Başkanlığı önünde başlattığı nöbet için Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş, Ferit Şenyaşar’ı arayarak “Meclis’in itibarını zedeliyor” diyerek bitirilmesini istedi. Ona göre, katliam Meclis’in ilgi alanına girmiyormuş ve yargının işiymiş! Hayvan katliamının önünü açan yasa ve Meclis’te yaşanan saldırıları da hatırlatan Kurtulmuş, Meclis’in itibarının zaten zedelendiğini, bu eylemle birlikte daha da zedeleneceğini ileri sürmüş. Bu nedenlerden kaynaklı eylemin sonlandırılmasını istemiş!
AKP’li Cumhurbaşkanı Erdoğan’la görüşme talebine ise bizzat inisiyatif alacağı sözü veren Kurtulmuş’un bu tutumu da iktidarın her zamanki ikiyüzlülüğünün, her durumda kendisini mağdur gösterme politikasının başka bir örneği oldu!
Dünyanın gözü önünde gerçekleşip delilleri bile pervasızca yok edilen katliam faillerinin kollanması ve yıllardır kulaklarda yankılanan “Adalet” çığlığının duyulmaması değil, Meclis Başkanlığı önünde eylem yapılması itibarlarını sarstığını söylemenin bundan başka bir anlamı yok!
Her açıdan işlevsizleştirilmiş, göstermelik bir “incir yaprağı” olmasına bile tahammül edilemeyen, muhalif her sese holiganca saldırılar düzenlenen o Melis’in sanki bir itibarı varmış da Emine Anne’nin eylemi o itibarı zedeliyormuş gibi davranılması da tarihin başka bir ironisi olsa gerek!