Bir renk bulup resmedemiyorsam
şubatın altısını
Olanları kulağımı kesip yazmalıyım
Çünkü ses vardı
Kara bir renk olamaz
Şubatın altısıydı
Yıkılmış, yırtılmış rahmine gerçeğin
bir masaldan bir kız çocuğu düştü
Kibritleri çalınmış yolda
elleri ayakları oracıkta
Hiçbirimiz bilemeyecek
soğuktan iyi miydi çok daha soğuk
Can çekişen hayvanları vurmak gibi
Betondan sarkan eli tutan baba kadar beklemedi Yakup Yusufu
Şu beton izin verse altı üstü
parka gideceklerdi
Olası mucizeler vasattır artık babalar için
Bütün güzel terennümler gibi
bülbülün sesi de betona iyi gelmez
Alıcı kuşlar iyi bilir avlakları
Bülbül inanmıştır:
Garip kuşun yuvasını Allah yapar
Gök sarsılır bu defa, ağıda başlar
Ah vatanım!
Şubatın altısına kadar
azar azar ölüyorduk
Kocaman bir orman gibi öldük şubatın altısında
Sorma kardeşim nerede diye
Devlet şah damarından daha yakında
Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!