Ülkem bölünmüştü ve ben yasaklıydım. Hapse tıkılan, katledilen ya da işkenceden geçirilen arkadaşlarımdan daha şanslı olduğumu ve yasaklanmanın bir anlamda saygınlık göstergesi olduğunu biliyordum. Şehrimin boş sokaklarında bizden bir yankı ya da bir iz var mı? Haklı ya da haksız biçimde hapiste çürümekten ya da susmaktan başka ben orada ne yapabilirim ki?
Devamını Oku »
Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!