Etiket Arşivleri: Burak sarı

Bir grup insan görünümlü canlı, bir çocuğun kulağını penseyle kesmeye çalışıyor. Küfürler tanıdık, iğrenç kahkahalar tanıdık… Hatta bu vahşete maruz kalan çocuğun çığlıkları bile tanıdık

Bu topraklarda gazetecilik yapabilen kaç engelli var? O çok “duyarlı” gazetelerin kapısından kaç engelli girebiliyor çalışabilmek için? Kapıdan girmede problem yok. Hadi kapıdan girdik diyelim. Muhtemelen zihinlerdeki kapılara takılacağız ve görüşme bir mesleki başvuru şeklinde bile yürümeyecek.

Dışarıdan geldiğimizde çıkardığımız kıyafetlerin üzerindeki tozları silkip atıyoruz ama ya kirleri? Yanlarından öylece geçip ses tonlarındaki kırılmayı bile umursamadığımız çocukların sıcak evlerinde oturmak yerine sokakta mendil satmasına duyarsız kalışımızın kirini mesela…

2024 savaşın, yoksulluğun, utancın üzerine sinmesiyle biraz hüzünlü gidiyor ama üzerine sinen güzel şeyler de vardı. Bu güzelliklerin hepsi umut olarak 2025’e taşınıyor. Ben engelli hakları mücadelesi açısından önemli birkaç örneği hatırlatmak istiyorum

Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi’nin “Engelliler İçin Yeni Bir Yaşam Mümkün” şiarı ile gerçekleştirdiği çalıştaya davet edildiğimde hayatımın en hızlı yanıtını vermiş olabilirim. Sanki başka bir seçenek yokmuş gibi “evet” döküldü dilimden

İnsan kendisini en başarılı hissettiği yerde kendisini kaybediyor. Yetilerinin ve hislerinin bir kısmını yitiriyor. İnşa edilmiş normalin duvarlarının sert harcı arasında öğütülüyor

Sürekli özendiğimiz kadın hareketi, LGBTİ+ hareketi gibi caydırıcılığımız yok. O nedenle cinsiyetçi ifadelerin kullanılamadığı yerlerde sağlamcı ifadeler rahatlıkla kullanılır. Çünkü güçlü bir sakat hareketi yok

Bazı gerçeklikler sözlerden daha etkilidir. Bu yazıya Paul Eluard’ın “Ey Özgürlük” şiirinden bir bölüm koyacaktım. En köklü gazetelerden birinin sitesinde çıktı karşıma. Ama hâlâ erişilebilir değil. Belki bir gün hayatın her alanını eşit ve erişilebilir kıldığımızda hep birlikte söyleriz. “Ey özgürlük”

Düşünmek, konuşmak, yazmak deyince yüzünüze konan o karamsar gülümsemeyi hissediyorum ama olsun. Hasan Hüseyin’i dinlemekte fayda var: “Korka korka yaşamak ne?”

Nefret ile “merhamet” arasındaki kıldan çizgi aşılıyor ve şiddet en sağlamcı haliyle kendini gösteriyor. O nedenle bu şiddete karşı öz savunma yöntemleri geliştirilmeli çünkü şiddet ve tehlike bununla sınırlı değil