Etiket Arşivleri: Burak sarı

Medyanın en sevdiği haber kategorilerinin üst sıralarında engelliler gelir, ama ortada haber yok, konu ve kişiler var. Haberin gerçekliği ne olursa olsun önemli değil. Tüm haberlerde isim ve başlığı değiştirip aynı kalıbı yamalarla sunuyorlar: “Azmiyle herkese örnek oldu. Annesi gözleri, babası burnu oldu...”

Nesneleştirilmeyi, ötekileştirilmeyi ve engellenmeyi hak etmiyoruz. Gerçeğin üzerindeki örtü düşmeye mahkûm ve biz gerçeğin acımasızlığıyla yüzleşerek yaratacağız eşit, erişilebilir ve engelsiz bir hayatı

Anadili tartışmalarını aynı zamanda bir erişilebilirlik konusu olarak değerlendiririm. Hayır yanlış yazmadım. Erişilebilirlik meselesiyle kesişimsel bir yönü var ve erişilebilirlik sadece yeti farklılıkları ile alakalı değil. Çünkü ortada kendini ifade edip edememek gibi bir gerçeklik var

Dün okul önlerinde gözü yaşlı mücadele etmeye çalışan aileler şimdi daha bilinçli. Artık haklarını daha kararlı bir şekilde arıyorlar. Özneler artık daha örgütlü ve yalnız değil. Kısacası, değişiyor değişmesi gereken

Yıllardır erişilebilirlik yasasının ötelenmesinden güç alan yerel yönetimler hiçbir erişilebilirlik kuralını yerine getirmiyor. Yani iktidarından muhalefetine sorunun çözümüne dair bir ışık yok gibi

Eğitimciler çerçevelerinin dışına çıkabilseydi, toplum her çocuğu kendi çocuğu olarak sahiplenseydi kimse “ben ölürsem çocuğum ne olacak” diye dert edinir miydi?

Belli ayrımcılıklara tepki verilip belli ayrımcılıkların gündemde bile olmaması sorgulanmaya muhtaç bir durum değil mi? Kim sesini daha yüksek çıkarıyorsa ve politika belirleyebiliyorsa onun uğradığı ayrımcılığa karşı hassasiyet daha gelişkin oluyor.

Bir on yıl öncesinin kazanımlarının bile gerisine düştüğümüzü düşünüyorum. Bu sadece engellilik alanında değil, bunu hepimiz yaşayarak görüyoruz. O nedenle kendi bulunduğumuz alandan da ses çıkarmamız gerekiyor artık. Yoksa bir dakikalık iç çekişler arasında kaybolup gideceğiz.

Aynı şeyi farklı yöntemde yaptığım için eksik değilim. O yöntem bana sağlanmadığında engelli oluyorum bu da sistemin ve toplumun sorunu gözlerimin değil

Ötekileştirmekten, ayrıştırmaktan, önyargılardan kurtulduğumuzda herkes bu hakkı doğal olarak kullanmış olacak ve farkına bile varmayacak. Şu an hayal gibi ama neden olmasın?