Etiket Arşivleri: Kazım Bayraktar

İki ayda bir yayınlanan teorik-siyasi dergi Devrimci Proletarya’nın (DP) Temmuz-Ağustos sayısı (18. sayı) çıktı

Hukuk, toplumsal yaşam ilişkilerini kişilerden ve kurumlardan bağımsız bir Akıl’ın, İdea’nın uğrağı olarak değil iktisadi-siyasi gücü elinde bulunduran, özel çıkarlarına ve özel çıkarların ortak çıkarlarına odaklanmış egemen sınıfın yetkili bireylerinin beyninden süzülerek belirlenmiş kurallar ve yaptırımlar bütünüdür. Sisteminin uzlaşmaz çıkar çatışmalarında başvuru aracıdır. Bu nedenle özel mülkiyet ekseninden ayrılmaksızın üstyapıda sınırlı bir özerklik kazanır ve kendine ait gücü varmış gibi -fetişizme de yol açan- aldatıcı bir görünüme bürünür

Sovyetler'de uygulanan hukuk ve hukuk anlayışı çok farklı kesimlerden gelen eleştirilerin hedefi oldu. Hukuku toplumun sınıfsal, ekonomik, siyasi yapısının üstünde bir yere koyan bu eleştiriler meta fetişizminde olduğu gibi burjuva hukuk fetişizmiyle maluldü

Alım-satım-para ilişkilerinden yüzbinlerce yıl önce kendi yaşam araçlarını kendisi için kendi emeğiyle üreterek hayvandan insana, sürüden eşitlikçi doğal topluma dönüşürken ne hukuk vardır ne siyaset ne de devlet. İnsan kendisi için üreterek ve üretimi yöneterek insan olmakta, insanal öz kazanmaktadır

Öcalan’ın radikal çözüm olarak hayal ettiği “demokratik toplum”, ekoloji kavramı ile süslenmiş küçük-orta ölçekli sanayiye, tarıma ve kısmen de ortak üretim-Pazar amacıyla kurulan kooperatiflere dayanan küçük burjuva toplum hayalinden başka bir şey değildir

Sürece öncülük yapan Öcalan’ın siyasetten ekonomiye, dinden felsefeye kadar tüm düşünceleri salt içeriklerinden dolayı değil tarihinde çok ağır bedeller ödeyerek varlığını sürdürüp önemli mevziler kazanan KÖH üzerindeki paralize edici etkisinden dolayı eleştiriyi zorunlu kılıyor

İktidarların korkusu, müesses nizamın güvenliği adına ordu, polis, yargı gibi baskı aygıtlarını kullanma biçimlerinde kendini dışa vurur. Ordu ve polis korkunun silahlı şiddetini örgütlerken, bir yüzüyle hukuk-adalet adına sureti haktan görünen yargı diğer yüzüyle korkunun sefaletine sahne olur

Güç konuştukça hukuk ya susuyor ya da gücün isteğine göre kendini yeniden formatlıyor. Hukuk-güç ilişkisi kapitalizm çağında sermaye biçimini almış özel mülkiyetin yörüngesinde tarihsel döngüsünü sürdürürken sömürülen ve ezilenlerin bilinci gücün hikmetini sual etmekten uzak. Kendinin bilincinden yoksun emek gücü kendine ait olmayan, gittikçe başına bela olan iktisadi-siyasi gücü her gün yeniden üretiyor. Hukuk ve adalet çığlıkları silahların gölgesinde, adliye koridorlarında kaybolup gidiyor

Tarih boyunca tüm toplumsal dinamiklere şu veya bu biçimde yansıyan kadın-erkek ilişkileri toplumsal çürümenin de aynasıdır

18. yüzyılda idealizmi tarihsel doruğuna taşıyan saf idealistlerin, Marx’ın deyimiyle “yabancılaşmış filozof”ların, kapitalizmin gönüllü ya da ücretli memuruna dönüşen bugünkü liberal takipçileri utanmazlığın “felsefi” temsilcileri oldular