Etiket Arşivleri: 1 mayıs

İstanbul Valiliği Taksim yasağını Taksim ve cvarındaki geniş bir bölgeyi ulaşıma kapatarak, on binlerce polis yığarak, meydanları, caddeleri polis bariyerleriyle kafesleyerek fiili OHAL'la pekiştirdi

Gençliğimiz kanımız, canımız tüm halkımız için yürüyor! Onları yüzüstü bırakmayın! Onlara karşı çıkmayın, çocuklarınızı yürüdükleri yolda tek başlarına bırakmayın! Kendinize acıyın. Oğullarınızın duygularına inanın. Gerçek onların yüreğinde doğmuştur. Gerçek için feda ediyorlar kendilerini. Güvenin onlara!»

“1 Mayıs’ta Taksim’e” demenin herhangi bir slogan olmaktan çıktığı, ekonomik-siyasi taleplerimizin Taksim’de olmakta billurlaştığı bu koşullarda tüm okurlarımızı, yoldaşlarımızı, dostlarımızı Alınteri’yle birlikte 1 Mayıs’ta Taksim’e yürümeye davet ediyoruz. 

Almanya’nın Stuttgart kentinde 1 Mayıs’a sayılı günler kala 1 Mayıs çağrıları dağıtıldı

1 Mayıs, insanın insan üzerindeki zulüm ve baskısını ortadan kaldıracakları, milyarlarca insanın açlık, yoksulluk ve özgürlük yoksunluğundan elbirliğiyle kurtulacağı, emeğin ve kardeşliğin dünyasını, barış ve özgürlüğün dünyasını kuracakları günlerin başlangıcı olsun

44 yıl önce 29 Nisan 1980'de, polis saldırısı sırasında devrimci öğrencilere siper olmaya çalışırken katledilen Menekşe Erbay Mamak'ta anıldı

Düşük ücretler, geçim derdi, insanlık dışı çalışma ve yaşam koşulları en çok “ezilenlerin ezilenini”, kadınları vuruyor; deprem en fazla onları yıkıyor. Kadın hareketinin boyun eğmeyen dinamizmi, sömürü ve köleliğin dünyasına karşı kardeşliğin ve özgürlüğün dünyasını besliyor/besleyecek

Mücadeleci Sendikalar, Galata ve Haliç köprülerine astıkları 1 Mayıs pankartlarıyla Taksim çağrısı yaptı

Emeğin sermayeye karşı büyük mücadelesi bütün ülkelerin işçileri için büyük fedakarlıklara mal oldu. Daha iyi bir yaşam ve gerçek özgürlük hakları için nehirler dolusu kan döktüler. İşçilerin davası için savaşanlar hükümetlerin tarifsiz zulümlerine maruz kaldılar. Fakat bütün bu zulme rağmen dünya işçilerinin dayanışması büyüyor ve güç kazanıyor.

İşçilere kendi başlarına karar verdikleri kitlesel bir iş bırakmanın verdiği özgücüne güven ve cesaretten fazlasını, fabrikaların ve atölyelerin ebedi kölelerine kendi birliklerini bir araya getirmenin verdiği cesaretten daha fazlasını ne verebilir?