Etiket Arşivleri: Ermeni

Dün çeşitli gerekçelerle başkasına yönelen nefret, fırsatını bulduğunda hepimize yönelmeyecek mi?

Yaşanacak Dünya Gazetesi olarak Azerbaycan’ın Artsakh halkına dönük katliama dair Sayat Tekir ile süreci değerlendirdiğimiz röportajı yayınlıyoruz.

Serdar yoldaş sadece işçi çalışması yürüten bir sınıf devrimcisi değildi. Onda örgütü örgütleme, kadro yetiştirme konusunda “büyülü” bir aura vardı. Gittiği her yere tükenmek bilmez enerjisini taşırdı. Genç devrimcilerin devrimcileşmesinde oldukça başarılıydı. Onlarla sadece verici-didaktik bir ilişki kurmaz, doğal akışı içinde kaynaşırdı.

Hrant'la Ermeni, Mazlum'la Kürt, Madımak'ta Alevi, Ortadoğu'da Arap olacağız!.. Bu katliamları unutmadık, unutturmayacağız!

Nubar Ozaniyan Ermeni Taburu’nda yer alan ikiz kardeşler Angêra Anûs ve Lûsîn Hagobiyan, Osmanlı’dan Türk devletine soykırım saldırılarının devam ettiğini belirterek, “Dünyanın neresinde olursak olalım kadınları ve insanlarımızı korumaya hazırız” dedi

1915 Mayıs ayından itibaren Ermeniler yerinden, yurdundan millet olarak resmen sürüldü. Genelkurmay çalışmasında 413.067 ve nazır Talât’ın özel defterinde 924.158 ve valilik raporlarında 422.758 ve 17 Aralık 1916’da Sadrazama sunulan evrakta 702.900 Ermeni’nin sürüldüğü yazıldı. Yapılan, literatürdeki tanımla bir sürgün değil, kovalamadır. Ermeniler millet olarak bir yere iskân edilmeden Suriye çölüne kovalanmıştır.

İstedikleri kadar nefret tohumu ekmeye çalışsınlar, 100 binlerin Hrant’ı sahiplenmesi herkese “Umut İnsanda” dedirtti. Yani insanlık ölmedi. Komşularının evlerini yağmalayanlar vardı ama, canı pahasına onları koruyanlar  da vardı

Osmanlı Arşivi'nde, özellikle konuyla ilgili en çok belgenin bulunduğu Dahiliye Nezareti Şifre Kalemi evrakı arasında, tehcir edilen Ermenilere karşı cinayet vb. biçiminde suçlar işleyen devlet görevlileri aleyhine açılmış soruşturmalara ait tek bir belge yoktur.

6 Şubat depremleri sonrası bir hayalet kente dönen Hatay'dan kimi depremzedeler Ankara Mamak'a geldiler. Yakınlarını kaybettiler, enkazlardan yükselen yardım çığlıkları karşısında çaresizlik yaşadılar. Acı içindeler, sadece dayanışmanın sıcaklığını hissetmek iyi geliyor onlara...

Komünist Ermeni savaşçı Adıyamanlı Misak Manuşyan 21 Şubat 1944'te Naziler tarafından kurşuna dizildi