Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!
Atilla Acartürk, Ankara’da 80 öncesi devrimci mücadelenin önderlerindendi. Militanlığı ve gözü karalığı kadar dostluğuyla da öne çıkan, dönemin devrimci gençlerini çevresinde toplayan yiğit bir devrimciydi.
Atilla Acartürk, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’ne başladığında Beşevler’deki kampüste 30-40 kişilik bir grup olan devrimci öğrencilerin sayısı, Atilla’nın okula başlaması ile birlikte 400’e kadar çıkmıştı. Atilla Acartürk’ün çevresine yaydığı güven ve militanlık bu çoğalmayı sağlayan temel etkendi. Atilla, devrimci, demokrat öğrenciler tarafından ne kadar seviliyorsa, faşistler de ondan bir o kadar korkuyor ve kin besliyordu. Tabii devlet de Atilla’dan haberdar ve rahatsızdı.
1978’in 8 Şubat’ında okul her zamanki polis kuşatmasından farklı bir abluka altındaydı. Faşistlerde de bir tuhaflık hissediliyordu. Herkes birbirini uyarıyor, dikkatli olmasını söylüyordu ama özellikle Atilla’ya geliyordu dikkat dilekleri.
O dönem faşist saldırılardan ötürü okula toplu olarak yapılan geliş gidişlerde güvenliği Atilla Acartürk sağlıyordu. O gün okuldan yapılan toplu çıkışta öğrenciler kurulan hain pusudan habersiz ilerliyordu otobüs durağına. Atilla Acartürk, pusuya yatan faşistlerin açtıkları çapraz ateşle katledildi. Devrimci dürüstlüğün, samimiyetin, sakınmasızlığın sembolü olarak ölümsüzleşti.
9 Şubat’ta yapılan cenaze töreninde, binlerce devrimcinin katılımıyla toprağa verildi. Cenazeye tüm devrimci yapılar katılmıştı. Karşıyaka Mezarlığı’ndaki cenazeye gitmek için onlarca belediye otobüsü rehin alınmıştı.