Gericiliğin temel taşları nasıl döşenir?

Baskıcı sistemler kendilerini inşa ederken halkın temel değer yargılarını esas alırlar. Ancak halkların hakkı olan seçme seçilme, kadınların oy verme, yetkili kademelere gelme, eşit işe eşit ücret, sendikalaşma, örgütlenme, hesap sorma haklarını -buna demokrasi diyoruz- ellerinden almak için adım adım bir mekanizma inşa ederler.

Kuracakları sistemde bu temel değer yargılarını sanki çok önemsiyormuş gibi gösterirler. Aslında toplum içindeki çeşitliliklerin, farklılıkların düzlenmesi, tektipleştirilmesi derdindediler. Söz haklarının yok edilmesi, farklı kesim, düşünce, mezhep yaşam şeklinin ortadan kaldırılması için, halkın özgür yaşam hakkını ellerinden almak için, esas olarak halkın sorması gereken soruları sormamaları için kimi zaman dini duygular seslenir kimi zaman etnik farklılıkları kaşırlar. Bu sayede insanları parçalarlar.

Oysa halk kendi cebinden çıkan vergilerin, eğitim sağlık, barınma, ulaşım ve temel ihtiyaç maddelerine harcanmasını bekler. Halk emeği ve alınterinin, hak ve özgürlüklerinin hesabını sorduğunda iktidar kendi halkına her türlü zulmü reva görebilmektedir.

Yani toplumun bir kesimi saçı açık diye bir kesimi kapalı diye bir kesimi giyim kuşam kültür ve yaşam şekli farklı diye veya dini duyguları ve inançları farklı diye aşağılanır. Yönetimde yer almak, hesap sormak, taleplerini dile getirmek gibi bir hakka kesinlikle sahip olmayacaktır. Tabii bu sömürücü-bürokrat yönetici sınıf için bulunmaz bir nimettir

Çünkü halk artık gerçek sorunlarla değil tali sorunlarla uğraşır olmuştur. Meydan paraları ceplere indiren, halkın emeğini kendi yandaşı sömürücü sınıflar arasında paylaşan sahne arkasından ellerini ovuşturarak gülen büyük bir mendebur takımına kalmıştır.

Bu duruma kesinlikle izin verilmemelidir!

İran’da, Suudi Arabistan’da bunun ilerlemiş aşamaları görüyoruz. Millet olarak, ırk olarak, din olarak, yaşam şekli olarak baskıcı toplumlarda hangi din esas alınıyorsa veya ırk, millet… diğer bütün yaşam şekli ve inançlara büyük bir baskı uygulanıyor.