Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!
Poyraz Soysal
Faşist rejim en küçük bir yaşam kırıntısını bile yok etmeye çalışan bir mekanizma olarak vahşet ve ölüm kusmaya devam ediyor. Her gün en yetkili ağızlardan nefretle dökülen hedef göstermelerin ardından sosyal medya trolleri eliyle, cadı avının en alçak hamlelerinin kitabını yazan burjuva medya eliyle, en yetkili ağızlardan çıkan kanlı emirlerle vahşet döngüsünü diri tutuyor. Asgari ücretin bir ev kirasını bile karşılayamadığı, çocukların okula aç gittiği, yoksulluğun derinleştiği, yoksulluğun artık bir onur sorunu olduğunun daha çok bilincine varılan ve dayatılan “onursuz yaşama” karşı intiharlarla öfkenin kendini dışa vurduğu bir döngü içinde düzen irinini emekçi halkların üzerine kusuyor.
Neoliberal modelin çıkmazlarını yeni bir modelle aşmaya çalışan sermaye, yaşama dair her şeyi faşizmin ve dünyada yükselen sağın zor gücüyle sindirerek var olmaya çalışıyor. 1930’ların deneyimlerini hatırlatan, daha yıkıcı bir potansiyel taşıyan bu yeni model, hayatın hiçbir alanında fayda sağlayamadığı hiçbir canlıya var olma hakkı tanımıyor. Bir yandan aile kurumu üzerinden kadınlara ve LGBTİ+’lara savaş açıyor, diğer taraftan çocukları bahane ederek “medeni ülke” söylemiyle sokak hayvanlarını hedefe çakıyor. Ustaca kullandığı manipülasyon yöntemiyle devlet eliyle sermayeye ucuz işgücü olarak yönlendirilen çocukların MESEM sömürüsünde her gün katledilmesini, faşist eğitim sistemi ve geleceksizliğin kıskacında yetişen çocukların okullarda silahlı saldırılar düzenleyerek arkadaşlarını ve öğretmenlerini öldürecek bir cinnete sürüklenmesini, çocuk yaşta evlilik adı altında istismar edilmesini gündeme getirmezken hatta teşvik ederken; birkaç olay ve kurgu haberler üzerinden hayvanlara yönelik katliamı çocukları bahane ederek aklamaya çalışıyor.
Oysa bu düzen ne diyorsa onun tam tersi doğrudur gerçekliği burada da deneyimlenmiş oluyor. Hayvanların çocuklarla teması doğru şekilde gerçekleştiğinde bir tehlike oluşturmuyor. Tam tersi, hayvanlara karşı başlatılan cadı avı sırasında hiç kimsenin tahammül edemeyeceği, topluma gözdağı niteliği de taşıyan barbarlık, çocuklardaki şiddet yönelimini tetikliyor. Turgutlu saldırısını gerçekleştiren çocuğun daha önce hayvana işkence yaptığının ortaya çıkması da bu gerçekliği bir kez daha hatırlattı. Zira daha önce de bu tür şiddet olaylarına karışan çocukların ya da yetişkinlerin hayvanlara yönelik eziyet görüntüleri çıkmıştı. Oysa çocuklarla hayvanların iletişiminin doğru bir şekilde gelişmesi, çocukların ortak yaşam kültürünü benimsemesinde ve sevgi dolu yetişmesinde önemli bir yöntem olabilir.
Tabii çocukları ve yaşama dair her şeyi bir sömürü nesnesinden başka bir şey olarak görmeyen bu rejimden öyle bir pedagojik yönelim beklemek balıklardan uçmalarını beklemek kadar imkansız. Tam tersi rejim faşist terör ve yaşamın kendisine yönelik dizginsiz şiddetle, her şeyi tüketen yağma çarkına en küçük bir taşın değmesinin önüne geçmeye çalışıyor. O nedenle de sadece vahşet ve ölüm kusuyor. Erzurum Valiliği’nin aldığı karar vahşetin sınırlarını yok etti. Hayırsızada* geleneğini güncelleyerek devam etmeye kararlı bu gözü dönme hali insanı onurundan soyutlamayı hedefliyor. Zira böyle bir vahşete sessiz kalan insan büyük oranda kendi olma bilincini yitirmiştir. Bianet’in haberine göre valilik kararı şöyle: “Erzurum İl Hayvanları Koruma Kurulu, sokakta yaşayan hayvanlara yönelik besleme faaliyetlerinin il genelinde yasaklanmasına karar verdi”.
Erzurum Valiliği’nin açıklamasına göre karar, Vali Aydın Baruş başkanlığında İl AFAD Müdürlüğü’nde yapılan toplantıda alındı.
Kurul, sokakta besleme faaliyetlerinin hayvanların “üreme ve yaşam alanları oluşturmasına neden olabileceğini” değerlendirdi ve bu gerekçeyle beslemeyi yasakladı. Kararın uygulanmasını ilçe belediyeleri takip edecek.
Hayvanların belediyelere bildirilmesi istendi
Kurul, mahallelerde sokakta yaşayan hayvanların tespit edilmesi halinde muhtarların ilgili belediyeye bildirimde bulunmasına karar verdi.
Emniyet Müdürlüğü ile ilçe jandarma komutanlıkları da ilçe ve mahallelerde denetim yapacak. Tespit edilen hayvanların “ivedilikle” ilgili ilçe belediyelerine bildirilmesi istendi.
Emniyet, jandarma ve muhtarlıklardan gelen ihbarları belediyeler değerlendirecek. Yapılan çalışmalar ise kaymakamlıklar tarafından aylık olarak Erzurum Doğa Koruma ve Milli Parklar Müdürlüğüne bildirilecek.
Özetle Kolluk güçleriyle, yerel yönetimiyle, muhbirlerle… yabancı olmadığımız cadı avının hedefi bu sefer hayvanlar. Sessizlik onları daha da cesaretlendiriyor. Hayvan yaşam hakkı savunucularının eylemlerinin etkisinin azalması, sürekli değişen gündem, hayvanlar üzerine sistematik olarak yapılan kara propaganda, vahşeti böyle dizginsiz hale getirdi. Her zaman olduğu gibi önce toplum alıştırıldı. Sonra her gün bakanın ağzından hayvanların yüzde kaçının toplandığını dinlemeye başladık. Son olarak da bir parça ekmeği yasaklayarak hayvanları açlıktan ölüme mahkum etme pervasızlığına kadar geldi olay. Buna göz yummak insanlığın da içinde bulunduğu yabancılaşmanın geldiği noktayı göstermesi açısından ibret verici. Susmak çürütüyor. Suskunluğumuz içine atıldığımız ateşi harlıyor. Köpeklerden kedilere, kuşlara kadar yaşamın her parçasını hedef alan bir pervasızlığın içindeyiz. Bu pervasızlık çocukları, göçmenleri ve elinin uzandığı her şeyi hedef alıyor. Bu vahşet bir rejim sorunudur. O nedenle vicdanlara seslenerek, hayvan haklarından ibaret bir mücadele tarzını dayatarak, konunun “siyaset üstü” olduğu zırvasına sığınarak, kazanılabilecek şey kocaman bir hiçten başka bir şey olamaz. Ekmeğinin peşindeki madenciyi yerlerde sürükleyen el, gece yarısı cinsel yönelimi nedeniyle LGBTİ+’ların kapısına dayanan anlayış, kadına yönelik şiddeti teşvik eden zihniyet, sokaktaki köpeğe bir parça mamayı çok gören barbarlık aynı noktadan besleniyor. Bu barbarlıktan kurtuluşun tek yolu da hep birlikte mücadele etmek. Aksi taktirde kuş cıvıltısından soluduğumuz havaya kadar her şeyin yağmalandığı bir dünyada yaşam kırıntılarıyla yetinmeye çalışarak ömrümüzü tüketmeye mahkum olacağız.
(*) 1910 yılında İstanbul’daki 80 binden fazla sokak köpeği toplanıp Marmara Denizi’ndeki Hayırsızada’ya sürüldü; köpekler açlığa ve susuzluğa terk edilerek öldürüldü.
