Etiket Arşivleri: devrimci proletarya

Kemalistler ve onların ideolojik yörüngesinden hiç çıkamayan bir kısım sol, cumhuriyet dönemini Osmanlı’dan tam bir kopma olarak niteler. Oysa Türk sermayesinin oluşumu, İttihat ve Terakki ve Cumhuriyet döneminde izlenen süreç bunu boşa düşürür. Bu çelişkiyi resmi ideologların soykırımı inkâr tutumunda da görebiliriz. Hiçbir şekilde savunmadıklarını söyledikleri Osmanlı’nın sancağı altında işlenen suçu inkâr etmeleri bile söylediklerini çürütmeleri anlamına gelir

Nazi tipi yargı sistemini karakterize eden özelliklerden ilki ve belirleyici olanı, başta yasama, yürütme, yargı, ordu ve polis olmak üzere devletin tüm kurumlarının yetki ve karar organlarının iktidardaki belli güç odaklarının elinde toplandığı siyasal merkezileşmedir. Yargı bu kapsamda kendi içinde de merkezileştirilmektedir.

Türkiye solunun sınıfla arasındaki açıklık ‘90’ların ortalarından itibaren büyümekle kalmadı, 2000 sonrası ürkütücü bir kopukluk halini aldı. Bu kesitte sınıfa yönelimin kendisi adeta kayboldu. Bunun arka planında işçi sınıfının kapitalist sistemdeki konumunun ve devrimde öncü rolünün inkârı yatıyordu. Bu sadece işçi sınıfından değil sosyalizmden de bir kopuştu.

Marksist yönteme dair en fazla karıştırılan konuların başında karşıtlık ve çelişki gelir. Teknik ifadesi ile karşıtlık hareketin konumu, çelişki ise konumun hareketidir. Her karşıtlık bir çelişki ürünüdür ama her karşıtlık kendiliğinden çelişki üretmez

Bir gün göçmen karşıtı kampanya örgütleyenler ertesi gün kadın haklarına saldırıyor, bir sonraki gün sokak canlılarına, bir başka gün başka bir kesime. Bu düşmanlığın altında, yaratılan üstün ulus efsanesine uygun olmayan her şeyin yadsınması, düşmanlaştırılması, köleleştirilmesi ve yok edilmesi yatıyor

Devrimci Proletarya dergisinin Mart-Nisan sayısı çıktı

Kadının, kamusal alandan dışlanıp cinsler arası ilişkinin doğal işbölümünden çıkıp erkeğin hakim olduğu hiyerarşik bir nitelik kazanmasının miladı, binlerce yıl öncesine uzanır. Engels'in “ilk sınıf savaşımı” olarak tanımladığı bu savaşın nasıl cereyan ettiğine ilişkin bütünsel bir bilgiye sahip değiliz

Emek ve emeğin sorunları, proleterleşmiş bir toplumun yaşadığı ekonomik ve sosyal sorunlar, yoksulluk ve yoksunluklar yok hareketin görüş alanında! Zaman zaman verilen demeçler ve sembolik bazı jestler dışında belirli bir strateji ve politikalar temelinde yürütülen sistematik bir çaba ve yönelim yok! Bu konu yıllardır söylem düzeyinde dahi zaman zaman akla gelen bir kenar süsü sadece.

Kadın hareketi, mücadele biçimlerinin zenginliği, ileri sürdüğü talepler ve bunlardaki ısrarıyla kapitalizmin erkek egemen burjuva devletlerin sinir sistemine dokunuyor. Gericilik rüzgarlarının dünya çapında daha acımasız esişiyle birlikte kadın mücadelesi dinmek şurada dursun daha da büyüyecektir. Buna hazırlanmalıyız!

Çevre/ekoloji mücadelesi sadece yüzeyde değil, aynı zamanda kapitalizmin temel yapısal sorunlarına karşı da durmalıdır