Etiket Arşivleri: sendika.org

Hacettepe Üniversitesi’ndeki faşist provokasyon, palalı saldırganların ilk vukuatı değildi. Faşistler daha önce de kampüste pek çok saldırıda yer almıştı. İşte palalı saldırganlar ve kirli sicilleri

“Bağımsız devrimci siyasetin gereklilik ve olanakları” forumunda Alınteri adına konuşan Mürüvet Küçük, Türkiye Solu'nun kendisini yeniden örgütleme ihtiyacının yıllardır bir gerçeklik olduğunu, ancak gelinen noktada itibar kaybının ulaştığı düzeyin bu ihtiyacı "çok yakıcı" ve "somut bir arayışa" dönüştürdüğünü vurguladı

‘Sol’un mevcut durumdan çıkış stratejisi ne olmalı’ ekseninde bir tartışmada işin hâlâ tespit, tanım, slogan ya da teorik-siyasal tahlil yönünün bu kadar öne çıkarılmasını anlayabilmiş değilim

12 Mart yenilgisinin en önemli farkı, ardından gelen kuşaklara esin kaynağı olan devrimci bir ruh ve yönelim bırakmış olmasıdır. Diğerlerinde bu yoktur. Onlar arkalarında miras olarak yılgınlık, inkarcılık, devrimci örgüt düşmanlığı ve örgütlü devrimcilikten kaçışı bırakmalarıyla birbirleriyle ortaklaşıp 12 Mart yenilgisinden ayrılırlar

Devrimci sosyalist hareketin bugün en acil görevi, yalnızca ajitatif-moral bir çağrı olarak değil siyasal-stratejik bir yönelim olarak ‘silkiniş’i örgütlemektir. Bu ‘silkiniş’, kuru teknik reçeteler ortaya atarak sağlanamaz. Geleceği bugünden kurmaya dönük politik adımlar atıldığı ölçüde kuvveden fiile çıkar

Kuantum fiziğindeki dalga-parçacık ikiliğine getirilen yeni çözüm, doğadaki çelişkilerin yalnızca ölçülebilir olduğunu değil tarihsel olarak dönüştürülebilir olduğunu da gösteriyor. Engels’in diyalektik kavrayışı bilimsel zeminde yeniden doğrulanıyor

Nasıl? İktidar iyice zıvanadan çıktı mı dediniz? Peki siz, “İktidar ayrı devlet ayrı” mı dediniz? Sol görünümlü utangaç milliyetçilerin en bilindik argümanıdır bu: “Devletimiz iyidir, şu AKP olmasa.” Boş laflar bunlar, geçiniz

Haluk Fikret’in yazısı iki özelliğiyle sarstı beni: Birincisi, “Ciğerim’i anlatır gibi…” yapmayıp gerçekten Ciğerim’i anlatıyordu. En önemlisi ise onun bizim grup tarihimizde oynadığı hayati bir rolü hatırlatıp altını kalınca çiziyordu

“Kim sınıfa ve kitlelere bu denli yabancılaşmış sendikal bürokrasinin baştan kabullendiği bu rolün gönüllü ya da gönülsüz figüranı konumuna düşmek istemiyorsa bu grev kırıcı tutumu reddedip Kadıköy karnavalında boy göstermeyi de reddetmelidir”

“Varla yok arası bir kadının, hiç kullanılmamış bir bıçağa dönüşerek ziyan edilmiş öfkesi; uzaklarda, çok uzaklarda yitip gitmiş bir kardeşin hâlâ gülümseyen son satırları ve görüş yerinde saçlarından sürüklenen incecik bir çocuğun ilk doğduğu günün hatırası”