Etiket Arşivleri: tikb

Remzi Basalak yoldaşı 23 Ekim 1992'de kaybettik.

Şaban Budak yoldaş 22 Ekim 1992’de ölümsüzleşti.

Nilgün Gök yoldaşı 14 Ekim 1992’de İstanbul’da bir kamulaştırma eylemi sırasında kaybettik.

Onu 29 Eylül 1980'de kaybettik. Yaşamı gibi ölümü de devrimci bir mesaj yüklüydü: Osman, 12 Eylül askeri faşist cuntasına sıkılan ilk kurşun oldu. Ortalığı kaplamış olan şaşkınlık, korku ve yılgınlık bulutlarını yaran bir direnme manifestosu yazdı. Bu anlamda yaşamını hangi tercihler şekillendirdiyse örgütlü-militan bir devrimcilikte, devrimci baş eğmezlikte ısrar örneği olarak ölümsüzleşti.

Proletaryanın ölümsüz önderlerinden Marks, “dövüşsüz alınan bir yenilginin, diğer bütün yenilgilerden çok daha yıkıcı sonuçlar doğuracağını” söylemiştir. Türkiye solunun 12 Eylül’de uğradığı yenilgi bu cinsten bir yenilgidir

TİKB militanı Selma Aybal yoldaş 8 Eylül 1981’de işkencede katledildi.

TİKB militanı Yunus Durmaz, 29 Temmuz 1991'de İstanbul Yahya Kemal Mahallesi'nde ölümsüzleşti

Hicabi, zaferi ölüm karşısında değil burjuva yaşam ve alışkanlıklarıyla iğdiş edilmiş düzen içi hiçliğe karşı kazandı. Hicabi Küçük yoldaş 27 Temmuz 1996’da SAG-ÖO’nun 69. gününde ölümsüzleşti.

Osman Akgün yoldaş 27 Temmuz 1996’da SAG-ÖO’nun 69. gününde ölümsüzleşti. Aynı dava adamı duruşu aynı yalınlık ve aynı mütevazilik... Tiyatroda General Panfilov’u oynar gibi. O çok sevdiği ve dilinden düşürmediği “Yapıcılar türkü söylüyor / Yapı türkü söyler gibi yapılmıyor ama” şarkısını söyler gibi...

Defalarca yakalanıp gözaltına alınmıştı, işkencelerden geçirilip tutuklanmıştı. Kulağı sınıfında gözleri örgütünde, cezaevlerinde yakınmasız yıllarca yatmıştı. Son kez 19 Nisan’da İstanbul’da yakalandı. 1 Mayıs ‘96′yı emniyetin hücrelerinde böbrekleri kanarken gülerek karşıladı. 20 Mayıs-27 Temmuz ‘96 SAG-ÖO eyleminin 68. gününde Tahsin Yılmaz’ın yüreği, yaşamını adadığı devrim ve komünizm davasının canalıcı uğrağı “Parti… Parti… Parti!..” vuruşlarıyla son sözünü söyledi.