Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!
Kölece çalışma koşullarına karşı Anayasa’nın 51’inci maddesindeki haklarını kullanıp Tek Gıda-İş’e üye olan Polonez işçileri toplu kıyıma uğrayınca başlattıkları direnişin 143’üncü gününde.
İşçilerin bugüne kadar çalmadıkları kapı kalmadı. Defalarca polis-asker saldırısına maruz kaldılar. Tüm devlet kurumları hatta müftü bile karşılarına çıktı. Türk-İş Genel Başkanı Ergün Atalay daha önce yapacakları Ankara yürüyüşünü “durun, görüme yapacağız” diye iptal ettirdi. Görüşmeler trafiğinden çıkansa işçilerle dalga geçer gibi kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi teklifi oldu. İşçiler bu teklifi oylamayla reddettiler.
Tüm bu süreçlerin ardından seslerini bir de Ankara’dan duyurmak isteyen işçiler 3 gün önce fabrikadan başlayarak Ankara’ya yürüme kararlarını uygulama koydular. Önlerine polis çıkarıldı, beş işçi darbedilerek gözaltına alındı.
Bu tutuma karşı arkadaşları serbest bırakılana ve yol açılana kadar açlık grevinde olduklarını açıkladılar, dağılmayıp polis barikatları önünde beklediler. Bir süre sonra yol açıldı ve Çatalca Adliyesi’nin önüne yürüdüler.
Adliye önünde basın açıklaması yaptıktan sonra geceyi hemen yan taraftaki parkta geçirdiler. Sabah ikinci durakları olan Büyükçekmece Adliyesi’ne yürümek üzere hazırlandıklarında karşılarına bir kez daha polis çıkarıldı, “yasak” denildi.
Patronların aleni hak gaspları karşısında yasaları uygulamayanların işçilerin yasal haklarını kullanmalarının karşısına yasak kararlarıyla çıkılmasına isyan eden işçiler bir kez daha darbedildi.
Bu muameleye karşı işçiler dün yol açılana kadar açlık grevinde olacaklarını açıkladı.
Geceyi yine parkta geçiren işçiler yağmura çamura aldırmadan yürüme kararlılıklarının altını çizdi. Polis bir kez daha engelledi, darp etti!
Bu tutuma karşı işçiler dün başladıkları açlık grevini sürdüreceklerini, yol açılana kadar yemeyeceklerini, konuşmayacaklarını deklare ettiler. Beyaz kefen giyip ağızlarını bantladılar.
Polonez işçileri işçi ve emekçiler için hazırlanan cehennemi günlere karşı direnişleriyle bir barikat örmeye çalışıyorlar. Diğer direnişler gibi… Sadece kendileri için değil tüm işçiler için direniyorlar. Bu direnişin dayanışmanın gücüyle buluşup kazanması işçi sınıfının kazanması demektir!