Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG), yüzde 72’si ulusal basından; yüzde 28’i ise yerel basın, işçilerin mesai arkadaşları, aileleri, iş güvenliği uzmanları, işyeri hekimleri, meslek örgütleri ve sendikalardan topladığı bilgilerle hazırladığı ocak ayı iş cinayetleri raporunu açıkladı. Buna göre ocak ayında en az 111 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti. 111 emekçinin 100’ü ücretli (işçi ve memur), 11’i kendi nam ve hesabına çalışanlardan (çiftçi ve esnaf) oluşuyor.
İş cinayetlerinde inşaat yine başı çekiyor
Birçok işyerinde yaşanan-devam eden direnişlerin selamlanmasıyla başlayan raporda, yoğun kar yağışı ve fırtına nedeniyle ocak ayında 1-2 hafta üretime ve hizmete kısmi aralar verildiği veya aksamalar oluştuğu (özellikle inşaat ve tarım işkolunda) hatırlatılan raporda, “ölümler en çok inşaat/yol, metal, ticaret/büro/eğitim, taşımacılık, sağlık, belediye/genel işler, konaklama, tarım/orman, madencilik, kimya, tekstil, enerji ve güvenlik işkollarında meydana geldi” denildi.
Ocakta tespit edilebilen iki göçmen işçi öldü
İki göçmen/mülteci işçi hayatını kaybetti: 1’i Afganistanlı ve 1’i Pakistanlı. Ancak göçmen/mülteci işçilerin büyük bir çoğunluğunun kayıtdışı olarak çalıştıklarını ve yine bu yüzden iş cinayetlerinin gizlendiğini de unutmamalıyız.
Ölenlerin altısı sendikalı
Ocak ayında iş cinayetlerinde ölenlerin 6’sı (yüzde 5,4) sendikalı işçi. Sendikalı işçiler metal, kimya ve taşımacılık işkollarında çalışıyordu. Ancak sağlık, belediye, eğitim gibi işkollarında ölen sendikalı işçi sayısının (üye oldukları sendikanın herhangi bir açıklama yapmamasından dolayı) tespit edilemediği belirtildi.
Servis “kazaları”, ezilme-göçük…
En fazla ölüm nedenleri “trafik/servis kazası, Covid-19, ezilme/göçük, yüksekten düşme, intihar, kalp krizi, şiddet, elektrik çarpması ve nesne düşmesi/çarpması” şeklinde sıralandı.
Trafik kazalarında birçok sektörden işçi servislerinin devrilmesi ve taşımacılık işkolundaki ölümlerin dikkat çektiği ifade edilen raporda, “Özellikle araçların yeterli bakımının yapılmaması veya yolcu taşımaya uygun olmaması, şoförlerin ağır, uzun çalışma koşullarının altını çizmeliyiz. Yine moto kurye ölümleri de her hafta meydana gelen iş cinayetleri arasında” gerçeğine dikkat çekildi.
Covid-19’da “bırakınız ölsünler” dönemi
Covid-19’un iki yıldır işçi sınıfı hastalığı olarak gündemde olduğu vurgulanan raporda, “Gelinen noktada neredeyse hiçbir kamusal sağlık önlemi almaksızın toplumun özellikle (yaşlılar, kronik hastalar gibi) kırılgan gruplarını ölüme terkeden, bir günde 250-300 insanın ölmesinin adeta normal sayıldığı bir ‘bırakınız ölsünler’ politikası egemen olmuş durumda” denildi.
İntiharlar artıyor
İntiharlar ise geçinemeyen işçilerin banka ve tefecilerden aldıkları borçları geri ödeyememeleri ve yapılan baskılar nedeniyle artıyor.
Yaşa göre işçi ölümleri
Bir çocuk çalışırken hayatını kaybetti. Çocuk işçi konaklama işkolunda çalışıyordu. 51 yaş ve üstünde çalışırken ölen 28 emekçi bulunuyor: Esnaflar ile tarım, gıda, maden, tekstil, eğitim, büro, metal, inşaat, taşımacılık, sağlık ve güvenlik işçileri.
Yaş gruplarına göre ölümler:
15-17 yaş grubunda 1 işçi,
18-27 yaş grubunda 15 işçi,
28-50 yaş grubunda 59 işçi,
51-64 yaş grubunda 20 işçi,
65 yaş ve üstü yaş grubunda 8 işçi,
Ve yaşını bilmediğimiz/öğrenemediğimiz 8 işçi hayatını kaybetti.
11’i kadın işçiydi…
İş cinayetlerinde ölenlerin 11’i kadın işçi, 100’ü erkek işçi. Kadın işçi cinayetleri ticaret, metal, taşımacılık, sağlık, konaklama ve genel işler işkollarında meydana geldi.
En çok ölüm İstanbul’da
14 ölüm İstanbul’da; 12 ölüm Kocaeli’nde; 8 ölüm İzmir’de; 7 ölüm Denizli’de; 6 ölüm Bursa’da; 4’er ölüm Ankara, Kayseri ve Muğla’da; 3’er ölüm Antalya, Aydın, Çorum, Mersin ve Sakarya’da; 2’şer ölüm Adana, Batman, Çanakkale, Erzurum, Eskişehir, Karabük, Konya, Manisa ve Şanlıurfa’da; 1’er ölüm Adıyaman, Aksaray, Ardahan, Bolu, Gaziantep, Hakkari, Hatay, Kahramanmaraş, Kırıkkale, Kırşehir, Kütahya, Malatya, Mardin, Siirt, Trabzon, Uşak, Yalova, Kuzey Kıbrıs ve Çin’de meydana geldi…