“İnsanlar konuşarak, hayvanlar koklaşarak anlaşır” denir. Peki, insanların anadilini yok saymak, onları yasaklarla, baskıyla ve zorbalıkla başka bir dili kullanmaya mecbur bırakmak ne anlama gelir?
Böyle bir yasak, o dili konuşanları toplumsal yaşamdan dışlamaya çalışmaktır. Onları eğitimden mahrum etmeye, kültürel gelişimlerini engellemeye çalışmaktır. Daha da önemlisi onların ulusal kimliğini yok saymak, varlığını inkâr etmek, zor ve baskı yoluyla asimile etmeye çalışmaktır. Anadil yasağı ve asimilasyon bu nedenle ezilen bir ulusu asimile edip yok etmeye yönelik saldırının bir parçasıdır.
Her kim bu yasağı savunuyorsa bu saldırıya ortak demektir!..
Emeğin kardeşliğini savunan hiçbir işçi ve emekçi herhangi bir anadilin yasaklanmasını savunamaz! Başka ulusları ve halkları zorla kendisine benzetmeye çalışanlara sessiz ve seyirci kalamaz!.. Bu coğrafyada Kürtler onlarca yıldır bu zulmün hedefi. Devlet, Kürtlerin kendi dillerinde, diğer dillerle eşit bir biçimde eğitim görmesini engelliyor.
Kürdüyle, Türküyle, Arabıyla, Rumuyla, Ermenisiyle, Çerkesiyle, Lazıyla bu toprakların emekçileriyiz. Bu zulme seyirci kalmak bize yakışır mı?..
Anadil yasağı emeğin ve emekçilerin kardeşlik anlayışı ve hukukuna aykırıdır!.. Aramıza bizi bölen duvarlar örer. Ezilen bir ulusun ve halkın ana dilini özgürce konuşma hakkı başta olmak üzere en doğal ve meşru haklarının zorbalıkla engellenip bastırılmasına seyirci kalmak biz emekçilerin ifade, eylem ve örgütlenme özgürlüğünün çiğnenmesine de davetiye çıkarmaktır. Kişiliğimizi yitirip düşmanlarımızın kimliğini benimsemektir.
Halbuki bizim düşmanlarımız ortaktır: Hangi ulustan olursak olalım bizleri sömürenler, iliğimizi-kemiğimizi kurutanlar, dağlarımızı, ormanlarımızı, yaşam alanlarımızı yağma alanlarına çevirenlerdir.
Bizim kardeşlik anlayışımız dostu-düşmanı doğru tanımlamak üzerinde yükselir. Onun temelini hiçbir ulusa hiçbir dile hiçbir inanca diğerlerine göre üstünlük ve ayrıcalık tanımayan eşitlik oluşturur. Tam hak eşitliği ve özgürlük içermeyen her türlü “kardeşlik” söylemi büyük bir yalan ve aldatmacadır. Bu yalanlara ortak olmayalım!..
ANADİLDE EĞİTİM HAKTIR, ENGELLENEMEZ!..
EMEKÇİLERİN BİRLEŞİK MÜCADELESİ HALKLARIN EŞİTLİĞİ TEMELİNDE KURULUR!..
KÜRTÇENİN ESARETİ İŞÇİLERİN ESARETİDİR!..
BİJÎ BRATİYA GELAN!..
Alınteri–Köz
***
PERWERDEHIYA BI ZIMANÊ DAYIKÊ MAF E, NAYÊ ASTENGKIRIN!
Dibêjin ku “mirov bi axaftinê, ajal bi bêhnkirinê danûstandinê dikin.” Lê gelo paşguhkirina zimanê dayikê, bi qedexekirin, zilm û zorê wan neçar dikin ku zimanekî din bikar bînin tê çi wateyê?
Qedexeyeke wiha hewldanek e ku kesên bi wî zimanî diaxivin, wan ji jiyana civakî dûrbixe. Hewldanek e ji bo bêparkirina wan ji perwerdeyê û astengkirina pêşveçûna wan a çandî ye. Ya girîngtir, hewldanek e ji bo paşguhkirina nasnameya wan a neteweyî, înkarkirina hebûna wan û asîmîlekirina wan bi zor û zilmê ye. Ji ber vê yekê, armanca qedexekirina zimanê dayikê wêrankirina netewa bindest e.
Kesê ku vê qedexeyê diparêze, hevkarê vê êrîşê ye!
Tu karker û kedkar ku ji bo biratiya kedê parêzvaniyê dike nikare qedexekirina tu zimanê biparêze! Ew li hember asîmîlasyonê nikarin bêdeng û bêxem bimînin! Li vê herêmê, Kurd bi dehan salan e ku hedefa vê zilmê ne. Dewlet rê nade Kurdan ku bi zimanê xwe, bi awayekî wekhev, perwerdehî bibînin.
Em hemû karkerên vê axê ne, çi Kurd, Tirk, Ereb, Yewnanî, Ermenî, Çerkez, an Laz bin. Ma gelo temaşevan man a vê zilma ku li me tê kirin li me tê?
Qedexekirina zimanê dayikê li dijî têgihîştin û qanûna biratiya di navbera karkeran de ye! Ew di navbera me da dîwarên ku me ji hev vediqetînin ava dike. Bêdeng û temaşevan man a li hember astengkirin û tepisandina bi zordariyê ya mafên herî xwezayî û rewa yên neteweyek û gelê bindest -di serî de mafê wan ê ku zimanê dayikê bi azadî biaxivin-davetkirina binpêkirina azadîya me karkeran ya îfade, çalakî û rêxistinbûnê ye. Ew windakirina nasnameya me ye û pejirandina nasnameya dijminên me ye.
Lêbelê, em ji kîjan neteweyê bin bila bin dijminên me yek in: Yên ku xwîna hestîyên me ziwa dikin, yên ku me îstismar dikin û çiya, daristan û qadên jiyanê vediguherînin deverên talankirinê dijminên me ne.
Têgihîştina me ya biratiyê li ser destnîşankirina rast a dost û dijmin hatiye avakirin. Bingeha wê wekhevî ye, ku ji tu netewe, ziman an baweriyê re serdestî an îmtiyazek li ser yên din nade. Her gotareke “biratiyê” ku wekheviya maf û azadiyê ya tevahî tê de nebe, derew û xapandineke mezin e. Bila em nebin hevkarê van derewan!
PERWERDEHIYA BI ZIMANÊ DAYIKÊ MAF E, NABE ASTENGKIRIN!
TEKOŞÎNA YEKGIRTÎ YA KARKERAN LI SER BINGEHA WEKHEVÎYA GELAN TÊ AVAKIRIN!
KOLETIYA ZIMANÊ KURDÎ, KOLETIYA KARKERAN E!
Alınteri–Köz

Alınteri Gazetesi 21. Yüzyıla Sosyalizmi Yazacağız!