Etiket Arşivleri: kapitalizm

Belgeselci Stratis Vogiatzis altın arama adı altında yüzlerce yıllık ağaçları yok eden vahşeti Yunanistan’dan Skouries Ormanı’dan yansıtıyor. Siz bunu Akbelen diye okuyun

19. yüzyıldaki vahşi sömürü koşullarının 21. yüzyıldaki izdüşümü olan şantiyeler ve işçi kampları-koğuşları, birçok şeyi düşündürtmenin yanı sıra esas olarak işçi ve emekçilerin gelinen noktada benzer bir eşikte olduklarını gösteriyor.

Biz devrimcilerden öğrenilmiş yöntemlerdir bunlar aslında. Sadece yöntem ve tarz değil, örgütlenme modelleri açısından da bu böyledir. İktidar olanaklarıyla da birleşerek iktidarın hegemonya kurmasının araçları olarak kullanılmaktadırlar.

14 Mayıs’ta seçimi ya kişileşmiş mafya düzeni ya da (siyaseten kamuculuk denilerek parlatılmaya çalışılan) devlet olarak kurumlaşmış sömürü düzeni kazanmış olacak.

Bu yıl 7-10 Eylül tarihleri arasında 17.'si düzenlenecek olan Karaburun Bilim Kongresi 2023 temasını “Kapitalizm ve Yıkım” olarak belirleyerek bir çağrı yayınladı.

Burjuva siyaseti ve parlamenter yaklaşımın çeşitli biçimleri öfkemizi sandığa yönlendirmeyi esas alıyor. Hatta bazıları “biz geleceğiz her şeyi değiştireceğiz, her şey güzel olacak” diyor. Kitlelerde oluşan bu ikiliğin sistem dışına çıkma potansiyeli taşıyan tarafını sandıkta boğmak istiyor. Ütopyanın, başka bir dünya özleminin, fiili-meşru mücadelenin değiştirici-dönüştürücü gücünü bir yana bırakın diyor. Böyle bir yol ayrımındayız.

Sosyal medyanın en büyük riski akıntının peşinden koşmak. Bununla kastedilen olağanüstü durumlar değil, sosyal medyanın hızına bağlı olarak ortaya çıkanın peşinden koşma hali.

Emek piyasalarında aynı işi yapan erkekler, kadınlardan her zaman daha yüksek ücret alıyor. Ücret konusunda cinsiyet ayrımcılığı yapılıyorsa eşit ücret mücadelesi de cinsiyetçiliğe karşı ses çıkarmamızın önemli bir yolu olarak görülmeli.

Doğal afetler nedeniyle meydana gelmiş yıkımda bizler acı, trajedi, üzüntü görürüz. Oysa kapitalist ekonomi ve bunun üzerine kurulu siyasi sistemin bütünü ve tek tek temsilcileri "tanrının bir lütfu"nu görürler.

Üretimin odağında kâr bulunan bir toplumda yaşamın odağında da insan değil kâr vardır. Sermayenin İslamizasyonuna ve İslamcıların da sermayeleşmesine duyulan açlığa bağlı olarak yardımlaşma kurumlarının sermaye transferi aracı olarak kullanıldığı yerde, odağında insan ve onun ihtiyaçları yer almayacaktır.