Etiket Arşivleri: Oya Açan

Kaynaşmış, birbirinin dilinden anlayan, hepsinden önemlisi aynı dilden konuşan proletaryanın düşe kalka da olsa, yenilgilerden de geçse kendisi için sınıf olma bilincine bütün bu yolları adımlayarak ulaşmışlardı

Fransa'da 2005'ten bu yana sokak ve kitle eylemleri için için kaynamaya devam etti; birbiri peşi sıra, herbiri diğerinin üstüne binerek, yayılıp genişleyerek, geri çekilmiş gibi göründüğü durumlarda bile...

Değişim zorunluluğu adına özsel olanlardan kolayca vazgeçersek, yapıp etmeye çalıştıklarımızın, uğraş ve hedeflerimizin ne olduğu belirsiz bir balçık halini alması neredeyse kaçınılmazdır

Burjuvazinin ağzını sulandıran mülteci yığınların ucuz, sığınmacıların nitelikli emeğidir. Göçmenleri kendi içlerinde bölen onları diğer sınıf kardeşleriyle ırkçılık ve düşmanlık temelinde karşı karşıya getiren bu insanlık dışı plan ve adımlar ancak birleşik bir örgütlenme ve mücadeleyle aşılabilir.

Sonuçlarını yaşayarak gördüğümüz gibi toplumsal fay hatlarının derinliği ortada. Çıkarları ortak sınıf ve kesimlerin mücadele ekseninde hizalanabilmesi için “kendi mahallemiz”den kesinlikle çıkmalıyız. “Karşı mahalle”nin kadınlarına da gitmeliyiz

Bütün haşmetiyle önümüze yığılan gerçeklere cesaretle bakıp onlardan gerekli dersleri çıkaracak mıyız (yaptıklarımız, yapmadıklarımız, yapmamız gerektiği halde erteleyip zamana yaydığımız, daha da kötüsü uzun süredir unuttuklarımız) yoksa kendi dışımızdaki etkenleri baş köşeye yerleştirip bahanelere mi sığınacak, onlardan mı medet umacağız?!.

Asıl yenilgi ise pes ederseniz gösterir kendini. Asıl yenilgi sadece aldığınız darbeleri düşünürseniz gelir yerleşir hayatınızın orta yerine. Kollarınızı yana düşürür, mecalsizleştirir... Hiçbir silahla yaralanmadığınız halde ölümünüz asıl bundan sonra başlar

Kadınların payına bu acıların daha büyüğü düşüyor ve özgürlük yoksunluğu bilincinde daha belirgin çizgilerle yer etmeye başlıyor. Edip Cansever'in dizelerindeki bilince doğru yol aldıklarını gösteren nsan olma, toplumsallaşmış birey olma bilincidir bu: “Gülemiyorsun ya, gülmek / Bir halk gülüyorsa gülmektir.”

Başarılarından başı dönmeyen, başarısızlık ve yenilgilerinden ise ders alma cesaretine sahip olunduktan sonra hiçbir zorbalık ve baskı bu iradeye diz çöktüremez, onun kavgasını engelleyip durduramaz!

Düşük ücretler, geçim derdi, insanlık dışı çalışma ve yaşam koşulları en çok “ezilenlerin ezilenini”, kadınları vuruyor; deprem en fazla onları yıkıyor. Kadın hareketinin boyun eğmeyen dinamizmi, sömürü ve köleliğin dünyasına karşı kardeşliğin ve özgürlüğün dünyasını besliyor/besleyecek