Etiket Arşivleri: Oya Açan

Burjuvazinin ağzını sulandıran mülteci yığınların ucuz, sığınmacıların nitelikli emeğidir. Göçmenleri kendi içlerinde bölen onları diğer sınıf kardeşleriyle ırkçılık ve düşmanlık temelinde karşı karşıya getiren bu insanlık dışı plan ve adımlar ancak birleşik bir örgütlenme ve mücadeleyle aşılabilir.

Sonuçlarını yaşayarak gördüğümüz gibi toplumsal fay hatlarının derinliği ortada. Çıkarları ortak sınıf ve kesimlerin mücadele ekseninde hizalanabilmesi için “kendi mahallemiz”den kesinlikle çıkmalıyız. “Karşı mahalle”nin kadınlarına da gitmeliyiz

Bütün haşmetiyle önümüze yığılan gerçeklere cesaretle bakıp onlardan gerekli dersleri çıkaracak mıyız (yaptıklarımız, yapmadıklarımız, yapmamız gerektiği halde erteleyip zamana yaydığımız, daha da kötüsü uzun süredir unuttuklarımız) yoksa kendi dışımızdaki etkenleri baş köşeye yerleştirip bahanelere mi sığınacak, onlardan mı medet umacağız?!.

Asıl yenilgi ise pes ederseniz gösterir kendini. Asıl yenilgi sadece aldığınız darbeleri düşünürseniz gelir yerleşir hayatınızın orta yerine. Kollarınızı yana düşürür, mecalsizleştirir... Hiçbir silahla yaralanmadığınız halde ölümünüz asıl bundan sonra başlar

Kadınların payına bu acıların daha büyüğü düşüyor ve özgürlük yoksunluğu bilincinde daha belirgin çizgilerle yer etmeye başlıyor. Edip Cansever'in dizelerindeki bilince doğru yol aldıklarını gösteren nsan olma, toplumsallaşmış birey olma bilincidir bu: “Gülemiyorsun ya, gülmek / Bir halk gülüyorsa gülmektir.”

Başarılarından başı dönmeyen, başarısızlık ve yenilgilerinden ise ders alma cesaretine sahip olunduktan sonra hiçbir zorbalık ve baskı bu iradeye diz çöktüremez, onun kavgasını engelleyip durduramaz!

Düşük ücretler, geçim derdi, insanlık dışı çalışma ve yaşam koşulları en çok “ezilenlerin ezilenini”, kadınları vuruyor; deprem en fazla onları yıkıyor. Kadın hareketinin boyun eğmeyen dinamizmi, sömürü ve köleliğin dünyasına karşı kardeşliğin ve özgürlüğün dünyasını besliyor/besleyecek

Yerli Taliban ittifakına alınma gerekçesi “seçim güvenliği” olarak gösterilen HÜDA-PAR'ın sicili bu “güvenlik”le neyin kastedildiğini kanıtlamaya fazlasıyla yeter.

İşçi sınıfı ve emekçi kitlelerin fiili meşru mücadele çizgisinde örgütlenip seferber olmasını esas alan 'sokak' siyaseti soyut bir çağrı olmaktan öteye geçmiş değil henüz. Oysa 15 Mayıs ve sonrasına hazırlanma genel bir uyarı ve çağrı olmaktan çıkıp esin verici somut biçimlere bürünmek zorunda.

Deprem felaketinin yol açtığı yıkım, yaşattığı acılar bizi de sarsıp kendimize getirecek bir silkinme hamlesinin manivelası kılınmalı, kitlelerin örgütlenmesi açısından kaldıraç haline getirilmelidir.