Etiket Arşivleri: sol

Fransa’da belediye seçimlerinin ilk turuna çok az bir süre kala Paris, Marsilya, Nantes, Lyon ve Nice gibi 5 büyük kentte yapılan son kamuoyu yoklamaları ve anketlerin sonuçları neyi gösteriyor?

“Bağımsız devrimci siyasetin gereklilik ve olanakları” forumunda Alınteri adına konuşan Mürüvet Küçük, Türkiye Solu'nun kendisini yeniden örgütleme ihtiyacının yıllardır bir gerçeklik olduğunu, ancak gelinen noktada itibar kaybının ulaştığı düzeyin bu ihtiyacı "çok yakıcı" ve "somut bir arayışa" dönüştürdüğünü vurguladı

Macron bu politika konusunda istediği kadar ısrarcı olabilir. Unutmamak gerekir ki, artık Fransız halkının büyük çoğunluğunun istemediği bir politikayı uygulayabilecek bir hükümet bulamayacak!

‘Sol’un mevcut durumdan çıkış stratejisi ne olmalı’ ekseninde bir tartışmada işin hâlâ tespit, tanım, slogan ya da teorik-siyasal tahlil yönünün bu kadar öne çıkarılmasını anlayabilmiş değilim

Son isyan sürecinin altını çizdiği ürkütücü gerçeklerden biri de sol’un ‘yokluğu’ oldu

“Kim sınıfa ve kitlelere bu denli yabancılaşmış sendikal bürokrasinin baştan kabullendiği bu rolün gönüllü ya da gönülsüz figüranı konumuna düşmek istemiyorsa bu grev kırıcı tutumu reddedip Kadıköy karnavalında boy göstermeyi de reddetmelidir”

Bir kinetik enerji kendine yol buldu ve yıllardır herkesin umudunu kestiği gençlik, bir kez daha ayağa kalktı

Türkiye solunun sınıfla arasındaki açıklık ‘90’ların ortalarından itibaren büyümekle kalmadı, 2000 sonrası ürkütücü bir kopukluk halini aldı. Bu kesitte sınıfa yönelimin kendisi adeta kayboldu. Bunun arka planında işçi sınıfının kapitalist sistemdeki konumunun ve devrimde öncü rolünün inkârı yatıyordu. Bu sadece işçi sınıfından değil sosyalizmden de bir kopuştu.

Tasfiyeciliğin karakteri gereği her iki dalga sırasında da devrimci olana düşmanlaşma söz konusuydu. Fakat birinci dalga sırasında bu, devrimci olan her şeye cepheden saldıran toptan inkâr biçimine pek bürünmedi. İkinci dalga sırasındaki düşmanlaşma ise işin daha başında devrimciliğin d’sine bile tahammülsüz bir saldırganlık biçiminde kendini gösterdi.

Küçük burjuva devrimciliğinin istikrarsızlığının özel bir tezahür biçimi olarak tasfiyecilik işlerin parti ve devrim açısından ters gittiği, ağır sorunların, yenilgi ve başarısızlıkların yaşandığı dönemlerde ortaya çıkar.