Etiket Arşivleri: 12 Mart

Türkiye solunun tarihinde ’71 Devrimci Kopuşu olarak bilinen tarihsel sıçrama denildiği zaman akıllara ilk olarak üç sembol isim gelir: Deniz, Mahir ve İbo.

‘71’de açtığınız yolun arkasını getirmekte ne kadar zayıf ve yetersiz kalmış olursak olalım, sizler bu topraklarda yaşamaya ve devrimci esin kaynağı olmaya devam ediyorsunuz

"Onurlu zamanlardı," demiştik. Zamanın onuru ya da onursuzluğu olmaz. Bu zamanı da onurlu kılacak kadar mahir dünya halkları. Yeter ki bilinçle isyan birleşsin! Komün yenildi ama çok daha güçlü bir deneyim yarattı dünya proletaryası. Kızıldere de bir yenilgi değil tohum oldu

Koşullar bazen o kadar ağırlaşır, dengeler o denli aleyhimize döner, etraf o kadar zifiri bir karanlığa keser ki...

'68'liydi, dağın doruğunu eteğine indirmeye soyunanlardandı. Dünyayı değiştirmeye girişmiş bir kuşağın adsız neferlerinden biri...

12 Eylül karanlığının üzerine gecenin indiği saatler… Haydarpaşa Numune Hastanesi koridorlarında bir sedye… Etrafında silahlı yarasalar… Sedyede bir fidan… Ancak kıpırtısız yatıyor… Avukatlarının daha sonra açığa çıkardığı bilgilere göre (*), nöbetçi doktorun, “hastanemize getirildikten 4-5 dakika kadar sonra öldü…” kaydı var. Ölüm nedenini anlayabilmek için kahin ya da doktor olmak …

İbrahim Kaypakkaya, ’71 devrimci hareketinin sembol isimleri arasında hak ettiği değeri tam bulamamış bir öncüdür

Esra Çiftçi 12 Mart 1971 darbesinden   sonra tutuklanan Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın idamlarını engellemek için 27 Mart 1972’de Ünye’deki NATO üssünde çalışan yabancı görevlileri kaçıran 10 devrimci, 30 Mart tarihinde Kızıldere’de askerler tarafından ağır makinalı silahlarla katledildi. Katliamdan sadece Ertuğrul Kürkçü sağ olarak kurtuldu. Bugün 30 …

Birleşik Mücadele Güçleri 12 Mart Gazi katliamıyla ilgili açıklama yaptı: “Faşist iktidarın zulüm ve sömürü saltanatına son vermek ve katliamların hesabını sormak için tüm halkımızı Birleşik Mücadele Güçleri etrafında kenetlenmeye ve toplumsal mücadeleyi yükseltmeye çağırıyoruz!” dedi.

Kaypakkaya gibi özellikle de Kemalizm ve Kürt sorununda radikal bir kopuşu gerçekleştirmiş devrimci bir öncünün takipçileri, sonraki yıllarda ondaki bu özgün yönü rehber alıp derinleştirme doğrultusunda bir hat izlemek yerine onun 1971 koşullarında dile getirdiklerini adeta kutsal bir metin gibi belleyip hayatı ve gerçekleri o kalıpların içine sıkıştırmaya çalışan bir dogmatizmin temsilcileri olarak tanındılar