Etiket Arşivleri: Oya Açan

Önce “zamanın ruhunu” yakalayabilmiş bir devrimci kavrayışa sahip olmak, ardından buna uygun bir pratiğin sahibi olmak gerekir. Yıllar içinde birike birike taşlaşmış işçi düşmanı “sendika bürokratlarına ne anlatmaya çalışıyorsun” diyenler çıkabilir. Sözümüz onlara değil, gerçeği enine boyuna göstermeye çalıştığımız kardeşlerimize…

Akçakale’den haklarının peşine düşmek için gelen Urfalı Arap inşaat işçilerinin direnişleri şöyle ya da böyle sonuçlansın bu müthiş deneyimi kimse onlardan alamaz! Direnişi sahiplenen sınıf kardeşlerini de direnmeden sonuç alamayacak olduklarının somut bilinci de, bu sahiplenmenin yarattığı duygu ve bilinç birikimi de işledi artık hafızalara, bunu onlardan kimse alamaz!

Erkek devlet şiddeti yanında rejimin erkeklere biçtiği toplumsal cinsiyet rolleri ve onun katmanlı karmaşık tezahürleri de devreye giriyor. Bunu sayısız gözaltı ve hapishane operasyonları sırasında yaşadıklarımızdan biliyoruz. Yol verilen, önü açılan ve kutsal bir “vatani görev” olarak polise içirilen erkek devlet şurubu kışkırtılmış erkeklikle birleşince her şeyi yapmaya hakkı olduğunu düşünen faydacılığın örnekleri olarak gündeme geliyor

“Varla yok arası bir kadının, hiç kullanılmamış bir bıçağa dönüşerek ziyan edilmiş öfkesi; uzaklarda, çok uzaklarda yitip gitmiş bir kardeşin hâlâ gülümseyen son satırları ve görüş yerinde saçlarından sürüklenen incecik bir çocuğun ilk doğduğu günün hatırası”

Bütün zayıflığına rağmen sokağı terketmeyen sol daha ilk günlerde polis eliyle toplanınca sokaklar deneyimden de iyice yoksun kaldı. Üstelik öfke çok bileşenli, kitle alabildiğine heterojendi

Toplumu emeğin özgürleşmesi temelinde örgütlemeye yönelik bu tarihsel girişim, sonrasına ışık tutan mirasıyla komünist ve devrimciler, devrim yapma iddiasıyla yola çıkanlar açısından çok değerlidir

“Öldürmenin erkeklere, yas tutmanın kadınlara yüklenişi -her ne kadar toplumsal cinsiyet farklılıkları anlayışı zamanla evrimleşse de- cinsiyet rolleri ve özellikleri üzerine uzun süredir var olan Batılı kavramsallaştırmanın bir parçasıydı. Genel olarak erkekler güçlü, kadınlar zayıf; erkekler bağımsız, kadınlar bağımlı; erkekler koruyucu, kadınlar korunan olarak görülüyordu.”

İster tek bir erkeğe karşı bireysel ister erkek devlet saldırganlığına karşı kolektifin örgütlü gücüyle hareket ediyor olsunlar, kadınlar uzun yıllardır insanlığın bütün sorunlarına sahip çıkan bir güç olarak savaşıyorlar

Hiçbir tasvir somutluk kadar tanımlayamaz gerçeğin kendisini. Sistemin insanlıktan çıkaran saldırıları karşısında geri çekilmeyip mücadele edenler bunu bizzat deneyimliyorlar. Ve her defasında farklı insanlar olarak çıkıyorlar o kavgalardan

Bir tutsak yakını, 30 yılın ardından pişmanlık göstermediği için tahliye edilmeyen abisini anlatıyor: “Alzheimer hastası babam, sadece Mehmet Ali’nin ismini biliyor. Tahliye olacak diye saatleri sayıyordu. ‘Mehmet Ali kaçta arayacak, ne zaman gelecek’ deyip, duruyordu. Babam her şeyi unutuyor ama Mehmet Ali’nin arayacağı ve tahliye olacağı günü unutmuyor…”