Etiket Arşivleri: Oya Açan

Erkek devlet şiddeti yanında rejimin erkeklere biçtiği toplumsal cinsiyet rolleri ve onun katmanlı karmaşık tezahürleri de devreye giriyor. Bunu sayısız gözaltı ve hapishane operasyonları sırasında yaşadıklarımızdan biliyoruz. Yol verilen, önü açılan ve kutsal bir “vatani görev” olarak polise içirilen erkek devlet şurubu kışkırtılmış erkeklikle birleşince her şeyi yapmaya hakkı olduğunu düşünen faydacılığın örnekleri olarak gündeme geliyor

“Varla yok arası bir kadının, hiç kullanılmamış bir bıçağa dönüşerek ziyan edilmiş öfkesi; uzaklarda, çok uzaklarda yitip gitmiş bir kardeşin hâlâ gülümseyen son satırları ve görüş yerinde saçlarından sürüklenen incecik bir çocuğun ilk doğduğu günün hatırası”

Bütün zayıflığına rağmen sokağı terketmeyen sol daha ilk günlerde polis eliyle toplanınca sokaklar deneyimden de iyice yoksun kaldı. Üstelik öfke çok bileşenli, kitle alabildiğine heterojendi

Toplumu emeğin özgürleşmesi temelinde örgütlemeye yönelik bu tarihsel girişim, sonrasına ışık tutan mirasıyla komünist ve devrimciler, devrim yapma iddiasıyla yola çıkanlar açısından çok değerlidir

“Öldürmenin erkeklere, yas tutmanın kadınlara yüklenişi -her ne kadar toplumsal cinsiyet farklılıkları anlayışı zamanla evrimleşse de- cinsiyet rolleri ve özellikleri üzerine uzun süredir var olan Batılı kavramsallaştırmanın bir parçasıydı. Genel olarak erkekler güçlü, kadınlar zayıf; erkekler bağımsız, kadınlar bağımlı; erkekler koruyucu, kadınlar korunan olarak görülüyordu.”

İster tek bir erkeğe karşı bireysel ister erkek devlet saldırganlığına karşı kolektifin örgütlü gücüyle hareket ediyor olsunlar, kadınlar uzun yıllardır insanlığın bütün sorunlarına sahip çıkan bir güç olarak savaşıyorlar

Hiçbir tasvir somutluk kadar tanımlayamaz gerçeğin kendisini. Sistemin insanlıktan çıkaran saldırıları karşısında geri çekilmeyip mücadele edenler bunu bizzat deneyimliyorlar. Ve her defasında farklı insanlar olarak çıkıyorlar o kavgalardan

Bir tutsak yakını, 30 yılın ardından pişmanlık göstermediği için tahliye edilmeyen abisini anlatıyor: “Alzheimer hastası babam, sadece Mehmet Ali’nin ismini biliyor. Tahliye olacak diye saatleri sayıyordu. ‘Mehmet Ali kaçta arayacak, ne zaman gelecek’ deyip, duruyordu. Babam her şeyi unutuyor ama Mehmet Ali’nin arayacağı ve tahliye olacağı günü unutmuyor…”

Devrimci harekette ve örgütlü yaşamda yabancılaşma en fazla toplumsal kriz ve tasfiyecilik dönemlerinde gündeme gelir. Çünkü o iç karartıcı koşullarda komünist kimliği, sosyalizm ve emeğin kurtuluşu davasına olan bağlılığı, komünizm idealini korumanın daha da zorlaştığı koşullarda “kendimiz olmaktan çıkmamak” bile büyük erdemdir

Kadınların toplumsal değişim ve altüst oluşlar içinde yaşadıkları dönüşüm ve farklılaşmayla kazandıkları nispi özgürlük, sistemin temellerini oluşturan aileyi, alışılmış tüm gerici değerler sistemini yerinden oynatıyor