Etiket Arşivleri: Toplumsal çürüme

Bağcılar’da uyuşturucu bağımlısı olan bir erkek Ali S. Simli bir erkek annesi Havva S.’yi katletti, katletmekle kalmadı kafasını keserek balkondan sokağa attı. Antep’te 3 yaşındaki bir çocuk darbedilmiş ölü bedeniyle derin dondurucuda bulundu. İstanbul’da 20 yaşındaki otizmli Mehmet Eres’in kurumdaki hemşirelerin gözü önünde hasta bakıcı tarafından sandalyeye bağlanarak işkenceyle öldürüldüğü …

Yıllardır espri yapmak için kullanılan 'insanlık ölmüş' lafı çağımızı anlatan, durumları özetleyen, karanlık gerçekliğimize dönüştü.

'Bir kereden bir şey olmaz' dendiği günden beri bu ülkede her şey meşrulaştı; cinayet, tecavüz, rüşvet, yağma, talan, katliam.

Her türlü meseleyi konuşabilmek için önce siyasi alanın yeniden açılması gerektiğine kuşku yok. Ancak pek çok sorun başlığında, en “tepede” –o da becerilebilirse- sağlanacak değişikliğin kendiliğinden bir iyileşme yaratmasını engelleyecek daha derin yapısal bozulmalar söz konusu.

Sanırım Kürtlere yapamadıkları şeylerden biri de “yozlaşma.” İçine çekildikleri mücadele canlarını çok yakmış olsa da güçlü bir değer dizgesi ve olgunluk da kazandırmış.

Her gün karşılaştığımız sokak vakalarının nedenini sadece iyilik-kötülükle, polisin, yargının görevini yapmamasıyla veya iktidarın göz yummasıyla açıklamak isabetli görünmüyor.

Tek tek, birbirinden bağımsız yaşanıyormuş gibi duran halkalar bir zincir haline gelerek ülkeyi kuşatmayı başladı.

Küçücük bir kuşa öldüresiye eziyet eden adam, bugüne ait ‘gerçek bir tip’tir... Dönemin ruhu ona, bu eziyeti ‘herkese seyrettirme’ cüretini, esasen bir çöküntü halindeki kişiliğini ‘aykırı kimlik’ etiketiyle ortaya salma ve savunma cesaretini vermektedir.

Toplumsal çürüme arttıkça tamamlanan bir puzzle'ın parçalarına bakıyoruz sadece…