Etiket Arşivleri: Agrobay

Kadın işçiler patronların köleleştirme baskısına boyun eğmemek, erkek şiddetini alt etmek için örgütleniyor, direnişe geçiyor, kimi zaman grevleri sadece onlar yürütüyorlar. Çünkü onlar artık kendilerinden çalınan hayatın ilerleyen sahnelerini kenardan izlemek istemiyorlar. Varlıklarıyla anlam kazandırdıkları hayatın kendisini istiyorlar

Tarım İşçileri Sendikası’nda (Tarım-Sen) örgütlendikleri için hakları gasp edilerek işten çıkarılan otuz dokuz Agrobay işçisi İzmir Bergama’dan başlattıkları yürüyüşün son durağı olan Ankara’daydı

Erdoğan, yoksulluk kırbacı altında ezildikçe ezilen emekçilere bugünden çaldıklarıyla yarının düze çıkacağını vadedebiliyor sadece. “Seçim ekonomisi uygulamadık. Popülizme asla tevessül etmedik” cümleleri Erdoğan’ın her seçim döneminde alışılmış klişe cümleleridir.

Agrobay direnişçileri yürüyüşlerinin 3. gününde bakanlık ile görüşmek için bir heyet Ankara’ya geldi. Yapılan görüşmede direnişçi kadınlara verilen cevap “cebimden mi vereyim” oldu.

Geleceği adımlamaya genellikle umut ve coşkuyla başlanır. Özellikle kadınlar, dünyayı yerinden oynatıp çağlar boyunca yaşadıkları ezilme ve sömürüyü tarihe gömecekleri miladı işte bu muhasebenin sonuçları üzerine inşa ederler

Gericiliğin hedefinde toplumsal cinsiyet eşitliği var. Çünkü toplumsal cinsiyet eşitsizliği temelinde körüklenen tüm şiddet biçimleri besinini erkek-devletin politika ve uygulamalarından alıyor

Kadınların kadın olmaktan kaynaklanan sorunlarını yok saymadan, bunun yaşattığı çıplak aşağılanma, duygusal ketlenme, mobbing... kısacası yaşadıkları bütün yoksunluklar üretim alanında mücadeleye atılması için hangi eşikleri aşması gerektiğini düşündürmeli bize. Çünkü bütün bunları dikkate almayan bir örgütlenme ona biçtiğimiz öncü misyonunun erimini de gösterecektir

İçinden geçmekte olduğumuz dönem mücadelede kırılma yaşayan, umudunu kesenler Agrobay direnişçilerini dinlesin. Onlar aslında hepimizi ve mücadele gerçeğinin, kavga verilmeden kazanılamayacağı gerçeğini son derece yalın bir dille anlatıyorlar.

Bütün mesele, haklılığımızın ve meşruluğumuzun görkemini eylemlerimizle ortaya koymakta/koyabilmekte. Kapitalizmin çarklarını yağlayan -aynı zamanda bizi insanlıktan çıkaran- emeğimizin, alınterimizin hakkını verme bilincini edinmekte, bunun bilincine varmakta... Sonra gelsin en anlamlı ve kalıcı deneyim: Eylem!

Patronun tüm maskesini indiren, kölelik koşulları üzerindeki perdeyi yırtıp atan, patronlarla-devlet arasındaki ilişkiyi mahkemeleri-kolluk gücü-siyasi cephesi-yerel ağlarıyla bir bir teşhir eden bu direniş, toplumsal vicdanı harekete geçirip kapitalist vampire öfkeyi bileyecek bir okul oldu bile.