Etiket Arşivleri: neoliberalizm

Neoliberal performans toplumundaki yorgunluk bir ben-yorgunluğu olduğu ölçüde apolitiktir. Bitap düşmüş narsisist performans öznesinde görülen bir semptomdur. İnsanları biz olarak bir araya getirmek yerine tekilleştirir. Bir topluluğun oluşmasına yol açan biz-yorgunluğundan farklıdır. Devrime karşı en iyi tedbirdir ben-yorgunluğu

Neoliberalizmin “internetin özgürlükçü yapısı”na dair söylemi birkaç yıldır tersine dönmeye başladı. Zira bu söylem, internetin teknik altyapısına içkin bir nitelikten ziyade sermayenin belirli bir tarihsel aşamada ihtiyaç duyduğu bir ideolojik kılıfı ifade ediyordu

Emperyalist burjuvazinin nasıl bir dünya düzeni kurmak istediği, hangi temel yönelimleri benimsediği ve bu yönelimlerini hayata geçirebilmek için hangi araçlara başvurduğu büyük ölçüde netleşmiştir. Ancak bu elbette bütün yönleriyle tamamlanmış, bitmiş bir süreç olarak düşünülmemelidir

Bugün Hindistan’da yaşanan çözülme devrimci hareketin yenilgisinden çok neoliberal kapitalizmin tarihsel bir zaferi gibi sunulmaktadır. Oysa bu kapitalizmin gücünden ziyade devrimci stratejinin yenilenememesinin sonucudur.

Neoliberalizmin ‘en büyük başarısı’ insanlığı çürütmesi oldu. Toplumları ve bireyleri insana özgü değerlere korkunç boyutlarda yabancılaştırdı

Davos 2026 zirvesi emperyalist kapitalizmin çürümüşlüğünün sureti, kendi kendisiyle yüzleşmesi oldu

İktidarların korkusu, müesses nizamın güvenliği adına ordu, polis, yargı gibi baskı aygıtlarını kullanma biçimlerinde kendini dışa vurur. Ordu ve polis korkunun silahlı şiddetini örgütlerken, bir yüzüyle hukuk-adalet adına sureti haktan görünen yargı diğer yüzüyle korkunun sefaletine sahne olur

Güç konuştukça hukuk ya susuyor ya da gücün isteğine göre kendini yeniden formatlıyor. Hukuk-güç ilişkisi kapitalizm çağında sermaye biçimini almış özel mülkiyetin yörüngesinde tarihsel döngüsünü sürdürürken sömürülen ve ezilenlerin bilinci gücün hikmetini sual etmekten uzak. Kendinin bilincinden yoksun emek gücü kendine ait olmayan, gittikçe başına bela olan iktisadi-siyasi gücü her gün yeniden üretiyor. Hukuk ve adalet çığlıkları silahların gölgesinde, adliye koridorlarında kaybolup gidiyor

Antonio Gramsci’nin "Eski dünya ölüyor ve yeni dünya doğmak için mücadele ediyor, şimdi canavarlar zamanı" tespiti, içinde bulunduğumuz tarihsel momenti çarpıcı biçimde yansıtıyor

"Eğer gezegenin yedi milyar sakini Batı’nın gelişmiş ülkelerindeki vatandaşlar gibi tüketselerdi, bütün gereksinimlerini karşılamak için on gezegen gerekecekti."