Etiket Arşivleri: Burak sarı

Sağlamcılık, bütün ayrımcılıklarla birbirini besler. Bir eşcinsele taş atan el bana “yardım” için uzanıyorsa, o eli uzatan zihnin derinliklerinde kendime olan nefreti ararım.

Bir konuşma sırasında “faşist” ifadesini kullanan genç bir köre “Senin zaten dünyan kararmış, ne işin olur öyle şeylerle?” diyen engelli yakını ya da “Biz zaten engelliyiz, kendimize bakalım” diyen bir kişide somutlaşan düşünceler...

“Böyle günlerde her şey hem acıya hem umuda benzer.” Umut, dayanışmamızda. Bu bir kader değil. Yaşadığımız coğrafya, deprem bölgesi ve bir daha böyle acılar yaşamamak için acilen tedbir almalı, bütün gündemimizi buna odaklamalıyız.

Depremin ardından gözardı edilen grupların başında gelen engellilerin sorunlarına dikkat çeken hak savunucuları, her engel grubunun farklı ihtiyaçları olduğu gözetilerek acilen ihtiyaçlarının giderilmesi için çağrı yaptı.

Görenler gibi düşünen körlere alışmıştık ama görenlerin bizim gibi bakmasına ender tanık oluyorduk. Ne mutlu ki artık öyle değil. İnsanlar ezberlerini bozuyor, konfor alanını terk edip düşünüyor.

Burak Sarı Başlık kendini ele veriyor. Evet bu ay size bir hiçleştirmeyi anlatacağım. Okuyun, okutun. Özellikle yeti farklılığı olanların göbek adı haline gelen “şu” ve “o” nitelemeleri. Peki niye Burak, Gülcan, Nurşen… değiliz de şuyuz? Birey olmaktan “şu” olma sıfatına nasıl erişiyoruz? Cevap gayet açık. Kendi çizdiği normalin dışındakilere hoşgörü …

Engelliler konusunun değişik yönlerden ele alındığı podcast konuşmalarının ikincisini yaptık

Bu podcastimizde engellilerin sorun ve taleplerine bir giriş yapılıyor.

Engelliler için düzenlendiği söylenen etkinliğin yapıldığı salonda, engelliler taşınabilir nesnelere dönüşüyor. Sadece topukların sığabildiği, adına merdiven denen belirsiz çıkıntılar üzerinden alt kata iniyoruz. Tekerlekli sandalyeli bireylerin çoğu yukarıda kalıyor.

Amin Maalouf’a ait olduğu söylenen bir söz var. “Ortadoğu insanı her şeye üzülür ama bir şey yapmaz.” Ben daha farklı bakıyorum. Bizler, yaralarımızın acısını geçici de olsa dindirebilmek için hüzün basıyoruz onlara. Sızı geçici olarak diniyor. Bu geçici rahatlamanın bedeli de yaranın derinleşmesi oluyor. O geçici rahatlık karşısında yaranın kangren olduğunun bile farkında değiliz. Hortumla müsilaj temizliği yapmaya benziyor tutumumuz.