Etiket Arşivleri: devrimci proletarya

Eşitsizliklerin ortadan kalktığı, insanın insanlığını dolu dolu yaşadığı sınıfsız ve sömürüsüz bir dünya özlemi içinde olan komünistler ve devrimciler olarak bu ‘yaman çelişki’yi içimize sindiremiyorsak, önce “neden” bu duruma düştüğümüz sorusunun yanıtını vermek zorundayız, ardından “nasıl” sorusunun…

Tarihsel bir baskı ve zor aygıtı olarak cezaevlerinin gelişimi, devletin gelişimi ve kurumlaşmasıyla paraleldir. Hapishaneler, tarihin her döneminde bir baskı ve yok etme aracı olarak kullanılmıştır

2007-2011 arasındaki döneme gelindiğinde AKP, “aile” odaklı kadın propagandasını belirgin bir tarzda öne çıkarmaya başladı. Kadını “aile” ile birlikte tanımlamaya başladı, “aile”yle anılmayan kadını hedefe çakma hazırlıklarına girişti

Kapitalizmin tarih sahnesine çıkmasıyla atağa geçen bilim, Newton’un ünlü kütle çekim yasasıyla efsane ve gerçekler arasındaki tartışmada son noktayı koydu: Tanrı gökyüzünden kovuldu. Geriye sadece uzaya çıkmak kaldı

Bookchin ile kurulan bu düşünsel yakınlık tarihsel olarak bir yenilgi atmosferinde gerçekleşti. Kökenleri farklı olsa da her iki figürün sonunda buluştukları zemin, Marksizm’in temel kavramlarını -sınıf antagonizması, üretim araçlarının toplumsallaştırılması, proletaryanın devrimci iktidarı- terk ederek yerine sınıflar-üstü, yerelci, etik ve ekolojik bir siyaset anlayışı geçirmekti

Sürece öncülük yapan Öcalan’ın siyasetten ekonomiye, dinden felsefeye kadar tüm düşünceleri salt içeriklerinden dolayı değil tarihinde çok ağır bedeller ödeyerek varlığını sürdürüp önemli mevziler kazanan KÖH üzerindeki paralize edici etkisinden dolayı eleştiriyi zorunlu kılıyor

DP (Devrimci Proletarya) bu sayısıyla üçüncü yayın yılına giriyor

Marksizm’in künhüne vakıf olmak şurada dursun onu düpedüz tahrif ederek “Marksizm’in geçersizliğini ispatlayıp aşma” iddialarına ‘hoşgörü’ ve ‘anlayış’ gösterilemez

Türkiye’de feodal kalıntıların hâlâ iktidara ortak olacak ölçüde güçlü olduğunu iddia eden dogmatizm dün olduğu gibi bugün de buna kanıt olarak özellikle Kürt illerinde varlığını koruyan ağalık ve aşiret ilişkilerini gösterir. Fakat bu öylesine zorlama bir yorumdur ki, feodalizme özgü üretim ilişkileri ve toplumsal ilişkiler bırakalım Türkiye genelini Kürt coğrafyasında bile çoktan egemen olmaktan çıkmış bu anlamda tasfiye sürecindeki kalıntılar düzeyindedir

Marksizmin aşılması ya da tamamlanması iddiasıyla yola çıkıp düzeltilmiş kapitalizm, “radikal demokrasi”, “işçi sınıfı öncülük misyonundan uzaklaşmıştır, onun yerini halk ya da ezilenler almıştır” noktasına varan yapısalcı ekolün çeşitli temsilcileri bu noktada bilimsel teknik gelişmelerin sınıfın yapısı ve bileşiminde ortaya çıkardığı dönüşüm ve farklılaşmalar ipine tutunur