Etiket Arşivleri: devrimci proletarya

İktidarların korkusu, müesses nizamın güvenliği adına ordu, polis, yargı gibi baskı aygıtlarını kullanma biçimlerinde kendini dışa vurur. Ordu ve polis korkunun silahlı şiddetini örgütlerken, bir yüzüyle hukuk-adalet adına sureti haktan görünen yargı diğer yüzüyle korkunun sefaletine sahne olur

Göçmen emeğini Marks “Sermayenin, kendi gereksinmelerine göre bazen şu bazen de bu noktaya sürdüğü hafif piyadelere” benzetir. Tıpkı savaşta hızlı hareket eden birlikler gibi sermaye tarafından mobilize edildiğini söyler

Devrimci Proletarya’nın (DP) 12. sayısı (Temmuz-Ağustos) çıktı

2025 Nisanı’nda bilimsel devrimlerin yeni bir şafağına işaret edecek üç bilimsel haber sadece bilim çevrelerinde sınırlı kalmayıp genel kamuoyunda da yankı yarattı: Büyük patlama öncesine dair veri, sicim teorisinin ilk kanıtı ve başka bir gezegende yaşama dair kanıt

Günümüz Türkiyesi’nde hâlâ feodal kalıntıların belirleyici ölçüde varlığından ve komprador bir kapitalizmden söz edebilmek olsa olsa vahim bir akıl tutulmasıyla ya da dogmatik saplantılardan kurtulamamakla açıklanabilir herhalde

Güç konuştukça hukuk ya susuyor ya da gücün isteğine göre kendini yeniden formatlıyor. Hukuk-güç ilişkisi kapitalizm çağında sermaye biçimini almış özel mülkiyetin yörüngesinde tarihsel döngüsünü sürdürürken sömürülen ve ezilenlerin bilinci gücün hikmetini sual etmekten uzak. Kendinin bilincinden yoksun emek gücü kendine ait olmayan, gittikçe başına bela olan iktisadi-siyasi gücü her gün yeniden üretiyor. Hukuk ve adalet çığlıkları silahların gölgesinde, adliye koridorlarında kaybolup gidiyor

İşçi sınıfının Z kuşağı olarak tanımlanan gençlik kitleleri tarafından sahneye davet edilmesi son on yıllarda tanık olmadığımız bir gelişmeydi. Pandemide de yeniden keşfedilen ya da varlığı hatırlanan işçi sınıfına dair önemli tartışmalar yaşanmıştı. Ancak bu tartışma daha çok varlığı reddedilen işçi sınıfının yeniden keşfi sınırlarında dönmüştü

Avrupa emperyalist ülkelerinin militaristleşmede tam gaz ilerlemesi ve “Savaş yöneten devlet inşası” söylemleri emperyalist kapitalizmin yapısal krizlerinin derinleşmesinin, sömürü mekanizmalarını yeniden üreterek sürdürmek için zor ve baskı araçlarını güçlendirme ihtiyacının dışavurumudur

Urfa-Akçakaleli işçiler, kilometrelerce uzaktan geldikleri İstanbul'da 10 gün boyunca gece gündüz kaldırımda, betonun üstünde yatıp kalktılar. Fakat bu fiziksel zorluklara rağmen -dönem dönem dalgalanmalar olsa da- haklarını almadan bir yere gitmediler

Son isyan sürecinin altını çizdiği ürkütücü gerçeklerden biri de sol’un ‘yokluğu’ oldu