Etiket Arşivleri: devrimci proletarya

Sovyetler'de uygulanan hukuk ve hukuk anlayışı çok farklı kesimlerden gelen eleştirilerin hedefi oldu. Hukuku toplumun sınıfsal, ekonomik, siyasi yapısının üstünde bir yere koyan bu eleştiriler meta fetişizminde olduğu gibi burjuva hukuk fetişizmiyle maluldü

Ahmet Açan kaba anti komünist propagandanın yıllardan beri ağzına sakız ettiği demagojileri onların ölçülerini kullanarak çürüteceğim derken o kadar refleksif bir tepki sergiliyor ki, sosyalizmi sosyalizm olmaktan çıkarıp tanınmaz hale sokuyor

Teorimizin ve pratiğimizin kurucuları Marx’ın ekonomi politiği, Engels’in doğa ile toplum arasındaki diyalektik bütünlüğü, Lenin’in emperyalizm ve örgüt teorisi, Stalin’in “tek ülkede sosyalizm” yönelimi ve Sovyetler deneyimi… bunlar hazır reçeteler değil somut durumu somut analiz etmenin tarihsel olarak en yoğunlaşmış biçimleridir

İki ayda bir yayınlanan teorik-siyasal dergi Devrimci Proletarya (DP)’nın Mayıs-Haziran tarihli 17. sayısı çıktı

Bu 1 Mayıs’ta önemli sayıda siyasi parti ve kurumun Taksim ısrarıyla bir araya gelmiş olması söz konusu cenderenin kırılması, alışılmış olanın konforundan uzaklaşıp zamanın ruhuna uygun bir ideolojik-siyasi-örgütsel “yenilenme” yaşamanın önemli bir momenti olarak tanımlanmayı hak ediyor

Alım-satım-para ilişkilerinden yüzbinlerce yıl önce kendi yaşam araçlarını kendisi için kendi emeğiyle üreterek hayvandan insana, sürüden eşitlikçi doğal topluma dönüşürken ne hukuk vardır ne siyaset ne de devlet. İnsan kendisi için üreterek ve üretimi yöneterek insan olmakta, insanal öz kazanmaktadır

TİKB’li ruhunu ve ona bağlılığını hiç kaybetmedi

2000’li yıllardan itibaren Dünya Bankası ve IMF dayatmalarıyla hayata geçirilen su yönetimi reformları, içme suyu şebekelerinin özelleştirilmesi ve işletme haklarının devri, suyu daha vahşi bir kâr aracına çevirdi. Önce suyu satılık bir mala dönüştürdüler, sonra kıt olduğu gerekçesiyle fiyatını artırırlar, sonra da tasarrufu bireyin sorumluluğuna yıktılar

Belki de komünist toplumun gerçek sınavı buydu. Sadece bolluk içinde özgür olmak değil zorluk karşısında da özgürlüğü koruyabilmek. Sadece kendi seçimlerimizle yaşamak değil başkalarının seçim yapma imkânını da güvence altına almak. Sadece üretmek değil üretilenin içinde sevgiyi de mayalamak

Türkiye solunda sosyalizm uzun yıllar çalışmanın yüceltildiği bir sistem olarak tanıtılmıştır. Marx’ın “insanın özünü oluşturan etkinlik” olarak tanımladığı üretim sürecinde harcanan emek, kapitalizme özgü mantıkla ekonomik bir kategori ve değer ölçütüne indirgenip “Emek en yüce değerdir” şeklinde bir slogan bayraklaştırılabilmiştir!!! Halbuki Marx ve Marksizm için mesele emeğin değerini yükseltmek hatta özgürleştirmek değil onu kaldırmaktır