Etiket Arşivleri: Poyraz Soysal

Ömrümüzü böylesi bir barbarlıkla mücadeleye vermekten başka çözüm bırakmıyor düzen. Öyleyse kavga davetini kabul etmekten başka çıkar yol yok!

Emekçilere her şeyin kırıntısını layık gören bu düzende, bir akşam yemeğinin rutini bozulsun diye kurban kesim alanına gitmişti bir emekçi. Sakatat toplayıp onlardan bumbar yapacak, evinde değişik bir yemek pişecekti o akşam.

Kentin ortasında tek soluk alınacak alan olan Gezi Parkı’nda ağaç gövdesine inen dozer darbeleri ve onu korumaya çalışan insanların kafasını hedef alarak sıkılan gaz fişekleri toplumu uyandırdı. Kent ses veriyordu.

Zaman ölüme ve dirence kesmiştir bu topraklarda. Mevsimleri kavgada düşenlerimizin rüzgarında, onurla taşıdığımız miraslarında, bizi biz eden hatıralarında yaşarız.

30 gün bekleyip sahiplenilmezse uyutulacağı konuşuluyor hayvanların. Evet sokaklar güvenli değil. Hem de kimse için, hiçbir açıdan. Hayvan katliamı bu tehlikeyi sonlandıracak mı?

Kemalistler ve onların ideolojik yörüngesinden hiç çıkamayan bir kısım sol, cumhuriyet dönemini Osmanlı’dan tam bir kopma olarak niteler. Oysa Türk sermayesinin oluşumu, İttihat ve Terakki ve Cumhuriyet döneminde izlenen süreç bunu boşa düşürür. Bu çelişkiyi resmi ideologların soykırımı inkâr tutumunda da görebiliriz. Hiçbir şekilde savunmadıklarını söyledikleri Osmanlı’nın sancağı altında işlenen suçu inkâr etmeleri bile söylediklerini çürütmeleri anlamına gelir

"Onurlu zamanlardı," demiştik. Zamanın onuru ya da onursuzluğu olmaz. Bu zamanı da onurlu kılacak kadar mahir dünya halkları. Yeter ki bilinçle isyan birleşsin! Komün yenildi ama çok daha güçlü bir deneyim yarattı dünya proletaryası. Kızıldere de bir yenilgi değil tohum oldu

Halkın öfkesi her seferinde sandıkta eritilmiş olsa da yorgunluk ve yılgınlık ağır bassa da bir şey yapmalı. Hasan Hüseyin Korkmazgil ne güzel de söylemiş “Korka korka yaşamak ne!..”

100 yıldır aynı kafa hiç değişmediği için neredeyse yüz yıl öncesine benzer katliamlar yaşanmaya devam ediyor. Çocuklar ölüyor, o çocukların okuyamadığı okullara işkenceci katillerin adı veriliyor. Bu kadar katil seviciliğin olduğu yerde çiçek de yeşermiyor, çocuk da büyümüyor.

Biliriz suçu yoktur Aralık'ın, gecenin, kışın. Suç gecemizi gündüzümüzü kanlı plânlarıyla ve kirli nefesleriyle zehirleyenlerindir. O nedenle, bizi ısıtan ateş içimizdeki öfkenin bağışlamaz sıcaklığıdır bu kara gecenin içinden günü doğurtacak olan da odur