Etiket Arşivleri: sosyalizm

Osman Akgün yoldaş 27 Temmuz 1996’da SAG-ÖO’nun 69. gününde ölümsüzleşti. Aynı dava adamı duruşu aynı yalınlık ve aynı mütevazılık… Tiyatroda General Panfilov’u oynar gibi. O çok sevdiği ve dilinden düşürmediği “Yapıcılar türkü söylüyor / Yapı türkü söyler gibi yapılmıyor ama” şarkısını söyler gibi…

Sol veya “sosyalizm” iddiası taşıyanların “nihai çözüm” ya da sosyalizme varmak için “tek yol” olarak sarıldıkları demokrasiyi -en “radikal” sıfatını da ekleseler- burjuvazinin demokrasi söyleminden ayıran nedir? Tarihin (sınıflar mücadelesinin) sonunu demokrasiyle düzeltilmiş kapitalizmde gören neoliberalizmden nerede ayrılmaktadırlar? Sol liberalin yanıtı bellidir: “Eşdeğer” söylemlerin farklılığında!

15-16 Haziran Direnişi'nin 54. yıldönümünde, işçi sınıfıyla birlikte militan devrimci bir pratiğin ateşinde pişmeye öncünün de ihtiyacı büyüktür. Çünkü bugün devrimci hareketin bütününü içerecek tarzda öncünün kendisi de sınıf hareketi gibi tarihsel bir yeniden biçimlenme sürecinin içindedir.

Yeni Yaşam Gazetesine konuşan, Mayıs 1972’de idam edilen Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ı mücadele arkadaşı Aydın Çubukçu, ‘Dağa çıkmak ve mücadeleyi Kürdistan’dan başlatmak önemlidir’ dedi

Bir iş gününde işe gitmemek, hem işçi sınıfının gücünü göstermesinin -gerçekte bu gücün en mükemmel ifadesi- hem de birisinin kızacağından korkarak çalışmak yerine, aile ve dostlarla birlikte ne yapılacağına karar verme özgürlüğünün özünü oluşturuyordu

Zeynep Poyraz yoldaş, Gazi Katliamı'nda polis kurşunuyla hayatını yitiren yirmi iki kişiden biriydi. 12 Mart'a doğmuştu, 13 Mart'ta katledildi. Örgütlü bir komünistti, yaşadığı gibi öldü. Unutmayacağız!

Dünya proletaryasının ölümsüz önderlerinden Stalin, 71 yıl önce 5 Mart 1953’te Moskova’da son nefesini verdi

TİKB (Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği), 45. kuruluş yıldönümünde Avrupa kentlerinde selamlandı

Sınıf hareketiyle devrimci sosyalist hareketin siyasal örgütlenmesi birbirini besleyip tamamlaması gereken bölünmez bir bütün olarak ele alınıp yürütülmek zorundadır. Bu topraklarda devrimin seyri ve geleceği bütünüyle bu konuda alınacak yola bağlıdır. 

Bunun nedeni Gazze’nin yıkılmış evlerin görüntüleri ile 2015’te yıkılan Amed’de, Hakkari’de, Mardin’de, Şırnak’taki yıkım görüntülerinden hiç farkı yokken Kürt halkının kıyımlarına “ses çıkarmamak” mı?