Etiket Arşivleri: Selçuk Ulu

Bugün bize düşen, ‘71 kopuşunun iktidar bilincini, Doruk işçilerinin direniş azmini, platform emekçilerinin ve gençliğin yeni örgütlenme deneyimlerini ve 1 Mayıs'ın birleşik mücadele arayışını ortak paydada buluşturmaktır

Teorimizin ve pratiğimizin kurucuları Marx’ın ekonomi politiği, Engels’in doğa ile toplum arasındaki diyalektik bütünlüğü, Lenin’in emperyalizm ve örgüt teorisi, Stalin’in “tek ülkede sosyalizm” yönelimi ve Sovyetler deneyimi… bunlar hazır reçeteler değil somut durumu somut analiz etmenin tarihsel olarak en yoğunlaşmış biçimleridir

#DoğruMuBu program serisinin 14. bölümünde, yaklaşık bir aydır devam eden ABD-İsrail haydutluğunun İran’a yönelik saldırısı tüm boyutlarıyla ele alındı

Belki de komünist toplumun gerçek sınavı buydu. Sadece bolluk içinde özgür olmak değil zorluk karşısında da özgürlüğü koruyabilmek. Sadece kendi seçimlerimizle yaşamak değil başkalarının seçim yapma imkânını da güvence altına almak. Sadece üretmek değil üretilenin içinde sevgiyi de mayalamak

Emekçilerin sefaleti derinleşirken sermayenin "güveni" büyüyorsa, o güveni mümkün kılan zemini sarsmadan bu tablo değişmez

Z kuşağı olarak adlandırılan neslin "aptal" olduğu iddiası, sinirbilimci Jared Cooney Horvath'ın Ocak 2026'da Amerikan Senatosu'ndaki ifadesiyle yeniden gündeme oturdu

Alınteri ve Devrimci Proletarya Yazarı Selçuk Ulu, ETHA'ya yönelik siyasi saldırılara karşı başlattılan "Dayanışma Yazıları" kampanyası kapsamında yazdı

#DoğruMuBu programının 12. bölümünde moderatör Oya Açan, İnşaat-İş örgütlenme sorumlusu Yunus Özgür ve yazar Selçuk Ulu ile 6 Şubat depremlerinin üçüncü yılında "Neoliberal Felaket Makinesine Karşı Sosyalist Direniş" başlığını ele aldı

İstanbul’da yıkıcı deprem riskinin sürekli yeniden üretilmesi rastlantı değildir. Neoliberal kentsel düzen, riskin birikmesini engelleyen değil bizzat üreten bir mekanizmaya sahiptir. Bu mekanizma sermayenin vahşi birikim mantığından beslenir. Böylece felaket doğanın değil kapitalizmin düzenli çıktılarından biri haline gelir

Deprem esnasında yaşanan korku, panik ve belirsizlik bir yönetim stratejisine çevrilir. Olağanüstü hal kararları genişletilir. Demokratik kontrol mekanizmaları askıya alınır. Kamusal kaynaklar özel sermayeye aktarılır. Halkın ihtiyaç duyduğu destek geciktirilir ya da denetimsiz bırakılır. Böylece yalnızca fiziksel enkaz değil siyasi bir enkaz da yaratılır. Bu enkaz içinde sermaye yeni bir birikim rejimi kurar